Categoriearchief: Geen categorie

Hulpverlening in tijden van corona

Ondanks de obstakels die het covid-virus veroorzaakt, hebben we het afgelopen half jaar bij Elah niet stilgezeten. Integendeel. Naarmate de beperkingen langer duren, vinden veel mensen de eenzaamheid en onzekerheid, de angst en het verlies van controle over het leven moeilijker te verdragen. Daarom proberen we zoveel mogelijk contact te onderhouden en op alternatieve manieren steun te geven. Hoe doen we dat? Je kunt het lezen in de speciale Nieuwjaarseditie van de Elah Nieuwsbrief

Corona en de doelgroep van Elah

Na het uitbreken van de coronacrisis en de sluiting van de sjoels is de Joodse Gemeente Amsterdam (NIHS) begonnen met het uitzenden van zoom-lezingen en -bijeenkomsten.
Begin juni kwamen hulpverleners van Elah en Joods Maatschappelijk Werk aan het woord.
Met welke specifieke hulpvragen worden zij in deze tijd geconfronteerd,
en wat voor effect heeft de corona op de vervolgingsslachtoffers?

Bekijk hier de uitzending https://youtu.be/732jOL-RnhQ

 

 

Nederlandse ouderenhuizen tijdens corona

Als alles goed blijft gaan, wordt het leven binnenkort weer min of meer zoals we het kenden, ook in de Nederlandse ouderenhuizen in Herzlia en Haifa. In Beth Juliana verwachten ze begin juni de deuren te openen, en ook Beth Joles verwelkomt gauw weer bezoekers.

,,We blijven de ontwikkelingen in het land op de voet volgen’’, vertelt Shoshannah Nasch, directrice van Beth Juliana. ,,Iedereen is bang voor een tweede golf. In dat geval zullen we direct handelen, net als in maart, toen we relatief vroeg besloten om de deur op slot te doen. Dat was pijnlijk, maar uiteindelijk hebben we geen corona in huis gehad.’’
Hoe beleefden bewoners de afsluiting?
Shoshannah: ,,We hebben besloten Beth Juliana als een gezin te benaderen en behandelen. Dat betekent dat de deur op slot ging en niemand meer naar binnen of naar buiten kon, maar binnenshuis bleef iedereen vrij om te gaan en staan waar ze wilden. In sommige ouderhuizen mochten de bewoners zelfs niet hun kamer verlaten. Dat was bij ons niet het geval. Daarmee hebben we, hoop ik, het gevoel van eenzaamheid een beetje verlicht.’’
De eetzaal van Beth Juliana bleef open, en gegeten werd daar steeds in kleine groepjes. Ook de feestdagen zijn in kleine groepjes gevierd. Shoshannah: ,,Met Pesach hebben we elf verschillende groepen gevormd, die allemaal een eigen karakter hadden en programma boden: Nederlands- of Hebreeuwssprekend, een lange of een korte seider, zo konden de bewoners kiezen voor de stijl die hen het beste paste. Natuurlijk hadden de meesten het liefst de Seider met hun familie gevierd, maar dit bleek een heel gezellig alternatief.’’
In plaats van het dagelijkse koffie-uur in de lobby is de afgelopen tijd op iedere etage een koffiehoek ingericht, waar een staflid een uur lang bewoners van de etage ontvangt. Shoshannah: ,,Sommige bewoners vinden dat zelfs een verandering ten goede. Normaal gesproken gaan ze tijdens het koffiedrinken bij hun vaste vrienden en bekenden in de grote zaal zitten. Maar nu leren ze opeens buren kennen en andere bewoners van de etage. Ook Jom Hasjoa hadden ze contact op de etage. Die dag hebben we de bewoners voorgesteld naast hun kamerdeur te gaan zitten, terwijl we via de intercom teksten voorlazen en muziek lieten horen. Dat beleefden de mensen als heel intiem.’’

Ook Beth Joles heeft de laatste maanden voortreffelijk doorstaan. De afgelopen week zijn alle bewoners en stafleden op corona getest. In medische termen was de uitslag honderd procent negatief, maar directeur Chaim Birnbaum beschrijft het als het meest positieve resultaat denkbaar.
Chaim: ,,Van begin maart tot eind mei was het ouderenhuis voor niet-bewoners gesloten, en warme maaltijden zijn dagelijks in de particuliere woningen bezorgd. Sommige activiteiten werden afgelast, maar de taallessen – wekelijks wordt in zes talen lesgegeven – gingen in kleine groepjes door.
,,Verder is Beth Joles gezegend met ‘in house musici’, die verschillende malen per week op alle verdiepingen concerten gaven. De bewoners hoefden maar hun voordeur open te zetten om te genieten van klassieke en lichte muziek. Op sommige gedenk- en feestdagen verhuisden de musici naar de patio, en konden de bewoners vanaf het balkon meeluisteren.’’
Al met al, aldus Birnbaum, kijken we terug op een moeilijke, maar verbindende periode. ,,Buitenstaanders hadden vaak medelijden met bewoners van ouderenhuizen, maar het gevoel van een grote familie, waar Beth Joles al 63 jaar prat op gaat, is de afgelopen tijd juist nog meer versterkt.’’

Tot ons verdriet konden we op 21 april, Jom Hazikaron laSjoa wehaGwoera, niet zoals gewoonlijk in Israel met elkaar samen komen, luisteren naar verhalen van anderen en spreken over onze eigen ervaringen. Ieder van ons bevindt zich thuis, alleen met zijn of haar gevoelens, gedachten en herinneringen.

Maar door het noemen van de namen kunnen we samen de moord op zes miljoen Joden gedenken en een ogenblik stilstaan bij het grote verlies.

Zoals het licht van de sterren ons bereikt, lang nadat ze zelf zijn verdwenen, zo zullen ook de namen van onze dierbaren weerklinken, lang nadat ze van ons zijn weggenomen.

Naar de gedenkpagina

Child survivors: trauma’s zitten in het lichaam

In het kader van 75 jaar bevrijding verscheen in de Leeuwarder Courant/Friesch Dagblad een artikel over de problematiek van child survivors. Co-directeur Yaela Cohen vertelt daarin over de ervaringen binnen Elah, waar aan child survivors individuele en groepstherapie wordt gegeven.

https://www.lc.nl/friesland/Stichtingen-bieden-hulp-aan-onderduik-overlevers-25521623.html