Pagina 4 van 4

Lezers Vragen: Grote kinderen thuis

Na drie jaar in het leger woont onze zoon woont weer bij ons thuis. Hij heeft soms een baantje, maakt af en toe een reisje naar het buitenland,  maar de meeste tijd besteedt hij aan niks doen en uitgaan. Intussen denkt hij na over zijn toekomst. Mijn vrouw vindt het fijn dat we weer een kind in huis hebben. maar ik heb moeite met de situatie. Zelf was ik op mijn 22ste al getrouwd en aan het werk. Ik vind dat we best wat van onze zoon kunnen vragen, in ieder geval om zijn eigen was te doen en kamer schoon te maken. Ik denk ook dat hij voor zijn uitgaan moet betalen. Maar mijn vrouw is daar tegen. Ze verwent hem en stelt geen eisen. Wat denken jullie dat we hiermee moeten omgaan?

Beste lezer,

Dank je wel voor je vraag. Allereerst is het goed te horen dat jullie zoon gezond en wel uit het leger is gekomen. Tegelijkertijd kan ik begrijpen dat zijn terugkeer naar huis een grote verandering betekent en dat de nieuwe situatie van alle huisgenoten een bepaalde mate van aanpassing vereist. Overgangssituaties als deze gaan vaker gepaard met strubbelingen. Een bepaald evenwicht is verstoord en moet weer hervonden worden.

In vaktermen zeggen we dat er sprake is van een faseverandering: je zoon is niet alleen uit het leger en woont weer thuis, hij is ook ouder geworden en staat zelf voor indringende vragen over zijn identiteit, over losmaking van zijn ouders, over intieme relaties en over zijn professionele toekomst.

Ook bij jullie als ouders komen door de veranderde situatie nieuwe emoties en thema’s naar voren. Hoe kijk je naar het feit dat je zoon volwassen is, wat roept het op en hoe ga je daarmee om? Zo kan bijvoorbeeld het loslaten van kinderen een spannend proces vormen, met als ultieme mijlpaal het uit huis gaan van je kroost en de verschillende gevoelens die daarbij naar boven komen. Aan de ene kant is er bijvoorbeeld de angst om los te laten en te worden losgelaten, aan de andere kant bestaat misschien de vreugde over herwonnen vrijheid en tijd.

Dit hele proces gaat ieder afzonderlijk aan, kind en ouder, maar het is ook erg belangrijk om in gesprek te blijven en samen een manier te zoeken om met de veranderingen om te gaan. Uit jouw brief leid ik af dat jij en je vrouw verschillende verwachtingen hebben van jullie inwonende zoon. Hebben jij en je vrouw van tevoren wel eens gesproken over deze periode? Over het feit dat hij weer thuis zou gaan wonen, en ook over de verwachtingen naar hem toe? Door het te bespreken kan je mogelijk wat meer inzicht en begrip krijgen voor elkaars standpunt.

Zo geef jij aan dat jij meer eisen wil stellen, wellicht vanwege je eigen ervaringen op die bewuste leeftijd. Is de situatie van toen te vergelijken met de situatie van je zoon nu, zijn er parallellen, maar misschien ook verschillen ten aanzien van jouw situatie? En met betrekking tot jouw vrouw, wat maakt dat zij jullie zoon wil verwennen en minder eisen stelt? Is ze blij dat hij eindelijk weer terug is na de spannende tijd in het leger? Ziet ze hem nog als de jonge jongen van voor het leger? Speelt bij haar de angst voor het lege nest een rol? Mogelijk kan je door het begrip voor en inzicht in elkaars zienswijze  een compromis vinden  waar jullie je beiden goed bij voelen?

Tot slot is het uiteraard ook belangrijk om met je zoon te praten over diens verwachtingen en over eventuele wensen van jullie kant. Is het reëel dat hij naast plezier maken (uitgaan, en reizen), thuis meehelpt en bijvoorbeeld verantwoordelijkheid gaat nemen voor zijn eigen was en kamer?

Tevens is het belangrijk te bespreken hoe jullie zoon de verdere toekomst voor zich ziet, welke interesses hij heeft en hoe die zich kunnen vertalen naar ideeën voor werk of opleiding. Het lijkt me belangrijk goed naar zijn ideeën te luisteren en hem, als volwassen persoon, serieus te nemen. Tegelijkertijd zal jullie zoon moeten gaan inzien dat zijn huidige bestaan niet los kan staan van eventuele verantwoordelijkheden, die nou eenmaal ook horen bij het proces van volwassen worden.

Veel succes!

Rosaura Polak

 

De keuken als therapeutisch instrument

De staf van Elah in Jeruzalem is uitgebreid met de maatschappelijk werk en therapeut Boaz Cohen. In de nabije toekomst kunnen groepen bij Boaz terecht voor kooktherapie.

Boaz: ,,Persoonlijk heb ik ondervonden dat koken een therapeutisch instrument is. Het heeft me geholpen om mezelf te leren kennen. Koken helpt ook om stress weg te nemen, zelfvertrouwen op te bouwen en negatieve gedachten te doorbreken. Je ben geconcentreerd bezig met iets dat direkt resultaat oplevert en voldoening geeft. In feite is iedere bezigheid waarmee je iets creeert en waarbij je je verbeelding gebruikt therapeutisch. Dat is logisch, want verbeelding is het koninkrijk van onze gevoelens.’’

 

Lezers Vragen: Verzamelwoede

Beste Elah, mijn man en ik zijn bijna dertig jaar getrouwd. We hebben een hele goeie relatie, op een punt na. Mijn man is een verzamelaar en kan moeilijk spullen weggooien. In de loop van ons huwelijk heeft hij allerlei voorwerpen mee naar huis gebracht waar we niks mee doen. Hij vindt dingen op straat en denkt dat we die in de toekomst misschien nodig hebben of dat de kinderen ze kunnen gebruiken. Ons huis (dat toch al niet erg groot is) staat echt helemaal vol en ik voel me verstikt. Met Pesach krijgen we de hele familie over de vloer en ik zou graag het huis grondig willen schoonmaken en vooral overbodige dingen willen opruimen, maar mijn man stemt daar niet mee in. Wat moeten we doen?

Beste lezer,

Dank je wel voor je vraag. Ten eerste is het fijn te horen dat jij en je man al zo lang samen zijn en een hele goede relatie hebben. Maar inderdaad, zoals in elk huwelijk kunnen er ook af en toe strubbelingen zijn of punten van elkaar waar je moeite mee hebt.

Met betrekking tot je vraag, wat lastig dat je man zo veel verzamelt en maar moeilijk dingen kan weggooien. En ook dat het er nu zelfs toe heeft geleid dat jij je helemaal verstikt voelt in je eigen huis. Ik begrijp dat het een al langer bestaand probleem is dat je op verschillende manieren hebt geprobeerd om aan te kaarten, maar helaas nog zonder resultaat.

Er zijn vele soorten verzamelaars, maar er is een belangrijk verschil tussen iemand met problematische verzameldrang, ook wel aangeduid met de term ‘hamsteraar’ of in het Engels ‘hoarder’, en een ‘gewone’, fanatieke verzamelaar. Een hamsteraar kan zaken niet ordenen, de hoofd- en bijzaken niet van elkaar onderscheiden, en maar moeilijk dingen weggooien. Waar een boekverzamelaar bijvoorbeeld goed een bepaald boek kan terugvinden, lukt dat de hamsteraar vaak niet, omdat die geen idee heeft waar het ligt. Is dit herkenbaar?

Verzameldrang is een bekend probleem dat geregeld voorkomt en als zodanig zelfs apart wordt benoemd in het psychiatrisch handboek (DSM-5). Je man zou dus hierin zeker niet alleen staan. Een belangrijke vraag is natuurlijk waar de verzameldrang vandaan komt. Uit onderzoek blijkt dat verzameldrang ten dele een erfelijke component bevat; het komt in bepaalde families vaak voor. Maar ook nare gebeurtenissen vroeger of later in het leven kunnen een rol spelen bij het ontstaan of verergeren van het verzamelen.

Heb je je man wel eens gevraagd wat de reden is dat hij zoveel verzamelt? Waarom hecht hij zoveel waarde aan al zijn spulletjes? Geeft het hem houvast of controle? Of veiligheid en geborgenheid? Verzamelen kan namelijk te maken hebben met de angst om los te laten en met weerstand voor nieuwe gebeurtenissen. Voor iets nieuws heb je ruimte nodig en moet je loslaten, maar door het verzamelen zorg je dat je jezelf bijna letterlijk vastzet.

Het is duidelijk dat jij veel hinder ondervindt van het gedrag van je man, en dat zie je helaas vaker. De omgeving heeft veel last van de (in hun ogen) rotzooi, terwijl de verzamelaar zelf niet altijd veel lijdensdruk ervaart van het verzamelen. Hoe zit dat bij jouw man? Denk je dat hij er zelf nadelige effecten van ondervindt? Heb je hem dat wel eens gevraagd?
Het kan ook zijn dat het verzamelen zelf niet per se een probleem voor hem vormt, maar wel het feit dat mensen bijvoorbeeld niet graag (meer) bij jullie langskomen. Of dat hij wel degelijk merkt dat zijn verzameldrang een bron is van ruzies of ergernissen en hij daar vanaf zou willen. Als dat zo is, dan is de stap naar het bespreekbaar maken of een oplossing zoeken een stuk dichterbij.

Vandaag de dag bestaan er gelukkig goede behandelingen, waarbij je samen met een behandelaar probeert inzicht te krijgen in de reden van de verzameldrang, en in de positieve maar ook de negatieve effecten van het verzamelen. Daarna kan de verzameldrang zelf worden aangepakt. Het is geen makkelijk proces, en daarom is het erg belangrijk dat de client voldoende motivatie heeft om veranderingen aan te brengen.

Hopelijk lukt het je hierover een open gesprek met je man te voeren, waarbij je je eigen gevoel ten aanzien van het gedrag kan uiten, maar hem tegelijkertijd kunt vragen naar zijn beweegredenen en behoeften. Het is aan te raden niet meteen te beginnen over oplossingen als het weggooien van spullen, die waarschijnlijk bij je man weerstand oproepen.

Stel dat het lastig blijft om het onderwerp aan te kaarten zonder dat er irritaties ontstaan, misschien kan het dan helpen als iemand anders van de familie of vrienden ernaar vraagt? Mogelijk voelt je man zich zo minder aangevallen of is hij meer bereid er in ieder geval over in gesprek te gaan. Op die manier zorg je ervoor dat dit probleem minder tussen jullie in komt te staan, en niet ten koste gaat van jullie goede relatie. Veel succes!

Rosaura Polak
klinisch psycholoog

Bericht over kwestie Haagse erfpacht

Op 1 januari 2018 is de individuele regeling voor Joods moreel rechtsherstel van start gegaan. Tot eind 2018 kunnen Joodse particuliere woningeigenaren in Den Haag of hun nabestaanden die na de oorlog straatbelasting en erfpacht hebben betaald over de periode 1942-1945, een aanvraag voor restitutie doen.

Voor meer info klik hier

 

Gezellige avond in Beth Juliana

Door Riek Levie

Eind december kwam de gezelligheidsgroep Jong Belegen Centrum bij elkaar voor een buitengewone after-chanoeka-bijeenkomst in Beth Juliana. Voor deze avond was Govert Sarlui uitgenodigd om moppen te vertellen. Echter voordat hij begon, werden de magen gevuld met een rijk aanbod van sandwiches en salades, en de sfeer zat er meteen goed in.

Deze avond heeft co-directeur Yaela Cohen de leiding overgedragen aan de nieuwe stafmedewerkster, Roos Polak. We wensen Roos veel succes met haar werk bij Elah in het algemeen, en met haar nieuwe taak als leidster van Jong Belegen Centrum in het bijzonder.

 

Succesvolle sponsorbijeenkomst

De burgemeester en de grootste sponsor

Burgemeester Van der Laan van Amsterdam met Jaap Rosen Jacobson, de gulste sponsor van deze avond.

Het is belangrijk dat Elah juist nu de zorg geeft aan overlevenden’

,,De tijd heelt alle wonden, maar de herinnering haalt ze weer open”, zei de Amsterdamse burgemeester Eberhard van der Laan eind maart 2016 op de sponsorbijeenkomst voor Elah in het Anne Frank Huis in Amsterdam. Ook andere prominenten, onder wie Job Cohen en Frits Barend, kwamen naar de bijeenkomst om geïnformeerd te worden over de betekenis van het werk van Elah voor Nederlandse Holocaust overlevenden in Israël.

Centraal in het programma stond de presentatie van schilder Sam Drukker. Als volwassen zoon van een Joodse vader vroeg Drukker zich af hoe de oorlog in het leven van zijn vader zichtbaar bleef. Deze vraag bracht hem ertoe tien Nederlands-Joodse mannen te portretteren die net als zijn vader als volwassenen de Sjoa overleefden. Het resultaat, de installatie ‘Minje’, is bedoeld als eerbetoon aan een generatie die na de oorlog de draad van het leven moest oppakken, aan een generatie die ondanks ontberingen en verliezen een nieuw leven opbouwde.

Het was een bijzondere eer voor Elah dat burgemeester Eberhard van der Laan bereid was op de bijeenkomst te spreken. Van der Laan, die in 2015 naar Tel Aviv kwam en onder meer het Nederlandse bejaardenhuis Beth Juliana bezocht, benadrukte hoe belangrijk het is dat overlevenden een liefdevolle oude dag beleven. Juist in hun ouderdom, een levensfase waarin we als mensen met verlies en beperkingen wordt geconfronteerd, hebben Holocaust overlevenden het moeilijk. ,,De tijd heelt alle wonden, maar de herinnering haalt ze weer open”, aldus de burgemeester. ,,In de loop van mijn leven ben ik gaan inzien hoe juist die uitspraak is. Daarom is het belangrijk dat Elah juist nu de zorg, aandacht en liefde kan geven die overlevenden nodig hebben.”

Naast burgemeester Van der Laan willen we alle mensen bedanken die hebben bijgedragen aan het slagen van het evenement: Ronald Leopold, de directeur van het Anne Frank Huis die het museum beschikbaar stelde; Sam Drukker; Jack Courant, een van de geportretteerden; de leden van onze Raad van Advies en van het bestuur van de Stichting Elah Nederland.

Tot slot onze grote dank aan de mensen die een donatie hebben gegeven. Dankzij hen kunnen we ons werk voorzetten.

Werk Elah in Nederland

St. Elah Nederland kan voor u verschillende dingen doen. Neem contact met ons op als u een actie wilt voeren waarbij de werkzaamheden van Elah Israel onder de aandacht kunnen worden gebracht.

Wij hebben in Nederland een aantal vrijwilligers die bijvoorbeeld een lezing zouden kunnen geven.
Neem contact op of vraag folders aan, die u kunt uitdelen bij uw informatieve stands misschien?
Wilt u met een aantal Nederlandse leden van uw vereniging naar Israel om daar ook met de organisatie kennis te maken? We kunnen voor u allerlei contacten leggen met professionals, met onze deelnemers en hoe mooi kan het zijn als u in Nederland actie heeft gevoerd, bijvoorbeeld om geld voor het voortbestaan van  schrijfgroepen te verzamelen, om dat ter plaatse over te dragen?
Wij zijn u bij voorbaat zeer erkentelijk voor het op deze manier meewerken aan Elah.

Soms heeft een kerk een mogelijkheid om bij een speciale actie donateurs voor een goed doel te werven. Laat ons u materiaal sturen ter ondersteuning daarvan. Dat doen we heel graag!

 

Nieuwere berichten »

© 2026 Stichting Elah Nederland

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑