Ga naar de inhoud

Doneer aan Elah

Stichting Elah Nederland
  • Home
  • Over Elah
  • Nieuws & Updates
  • Holocaust herdenking
  • Media
  • Home
  • Over Elah
  • Nieuws & Updates
  • Holocaust herdenking
  • Media

Bekijk onze posts op Instagram

19 september 2024 / Janneke_admin

elahnederland

Psychosociale hulp bij trauma, verlies en levenscrises. Sinds 1979. Oorspronkelijk opgericht voor Nederlandse Holocaustoverlevenden in Israël.
Drie jaar van verlies, pijn en verdriet. Drie jaar Drie jaar van verlies, pijn en verdriet. Drie jaar waarin zoveel mensen een geliefde, een thuis, hun gevoel van veiligheid of een deel van zichzelf zijn kwijtgeraakt. Het Elah Centrum wil stilstaan bij al degenen in de 7 oktober-oorlog zijn omgekomen, bij de gewonden, de nabestaanden en allen die sindsdien met pijn, verlies en verdriet leven. Photo: Israel Preker / PikiWiki Israel, CC BY 2.5, via Wikimedia Commons
Wat is dubbelzinnig verlies? Dubbelzinnig verlies Wat is dubbelzinnig verlies? Dubbelzinnig verlies ontstaat wanneer we niet met zekerheid weten of iemand nog leeft of niet. Het is een vorm van verlies waarbij juist de onzekerheid het moeilijk maakt om afscheid te nemen en verder te gaan. De familie Bibas is daar een aangrijpend voorbeeld van. Hoewel we waarschijnlijk wisten dat zij niet meer in leven waren, bleef er toch een sprankje hoop. Ruth Dorum, psycho- en dramatherapeute bij het Elah Centrum, legt uit dat dubbelzinnig verlies ook voorkomt wanneer iemand lichamelijk bij ons is, maar door een ziekte als dementie of bij een situatie van ernstige verslaving mentaal verandert. In zo’n geval is de persoon niet meer zoals we hem of haar kenden en lijkt hij of zij ver weg. Ook in zulke gevallen kunnen hoop, verdriet en onzekerheid naast elkaar blijven bestaan. Je wilt afscheid nemen, maar weet niet of dat kan. Je verlangt naar duidelijkheid, terwijl die misschien nooit komt. Voor sommige mensen wordt juist die onzekerheid ondraaglijk. Therapie kan de onzekerheid niet wegnemen, zegt Ruth. Wel kan ze ruimte bieden voor alles wat er tegelijkertijd kan zijn: verdriet, hoop, machteloosheid, verlangen en de behoefte aan duidelijkheid. Naast therapie is ook de omgeving belangrijk. Familie, vrienden en de samenleving kunnen veel betekenen door te luisteren, aandacht te hebben en geduldig te blijven. Niet om het verdriet weg te nemen of iemand te helpen ‘verder te gaan’, maar om er te zijn voor iemand die met onzekerheid en verlies leeft.
Nieuwe traditie unlocked 🔓🌸🔑🥂 De jaarlijkse Dutch Nieuwe traditie unlocked 🔓🌸🔑🥂 De jaarlijkse Dutchess Soekot-borrel en oh, wat was het weer gezellig! Wil je ook een keer bij een bijeenkomst van De Dutchess aansluiten? Stuur ons een privéberichtje. Chag Sameach! 💛
Mo’adim leSimcha Een wens die we elkaar deze dage Mo’adim leSimcha Een wens die we elkaar deze dagen vaak toewensen. Letterlijk: tijden van vreugde. Maar wat als je je helemaal niet zo vrolijk voelt? Feestdagen kunnen soms het gevoel geven dat we nu vooral gezellig en blij moeten zijn, terwijl dat vanbinnen helemaal niet zo hoeft te voelen. En toch kan juist het bewust opzoeken van kleine momenten van vreugde ons goed doen. Een ontmoeting. Tijd met mensen van wie we houden. Even rust. Een onderbreking van de dagelijkse routine. Ook in de psychologie kennen we dit principe. Behavioral Activation, ofwel gedragsactivatie, gaat ervan uit dat we niet altijd hoeven te wachten tot we ons beter voelen voordat we iets ondernemen. Soms kan juist wat we doen een moment van plezier, verbinding of betekenis opleveren. En dat kan vervolgens ook iets veranderen in hoe we ons voelen. En dat hoeft helemaal niet groot te zijn. Heb je een drukke dag? Plan iets waar je naar uitkijkt. Zie je ergens tegenop? Bedenk alvast iets leuks voor jezelf daarna. Ga even naar buiten. Zoek iets kleins waar je blij van wordt: een mooie zonsondergang, een aangename bries, een kop koffie met iemand die je graag ziet. Of plan iets om echt naar uit te kijken: samen eten, een picknick, een concert, een dagje weg. Dat betekent niet dat we onszelf moeten dwingen om gelukkig te zijn. En ook niet dat we verdriet aan de kant moeten zetten. Vreugde, net als hoop, is iets waar we naar kunnen verlangen. Maar soms moeten we er ook zelf ruimte voor maken. Mo’adim leSimcha.
Chag Soekot Sameach. Mogen we samen zijn en elkaar Chag Soekot Sameach. Mogen we samen zijn en elkaar beschutting bieden.
Als onzekerheid je veel spanning geeft In onze vo Als onzekerheid je veel spanning geeft In onze vorige post schreven we over hoe ons brein open plekken probeert in te vullen wanneer we iets niet weten. Maar wat als juist het niet-weten zelf je veel spanning geeft? In de psychologie wordt dit intolerantie voor onzekerheid genoemd: de neiging om onzekerheid moeilijk te verdragen en sterk behoefte te hebben aan duidelijkheid, voorspelbaarheid of controle. Wanneer onzekerheid ongemakkelijk voelt, proberen we die zo snel mogelijk kleiner te maken. We zoeken informatie, vragen om geruststelling, blijven analyseren of proberen alvast te bedenken wat er allemaal kan gebeuren. Dat kan op korte termijn rust geven. Maar onderzoek laat zien dat een sterke intolerantie voor onzekerheid samenhangt met meer piekeren en andere manieren om met spanning om te gaan die op langere termijn juist minder helpend kunnen zijn. De zoektocht naar zekerheid kan zo zelf een bron van stress worden. Yaela Cohen, psychotherapeut en groepsbegeleider bij het Elah Centrum, vertelt: “Bij mensen die moeite hebben met onzekerheid, zien we vaker angst en piekeren, en soms ook OCD. De behoefte om te weten, te begrijpen of te controleren kan dan een poging worden om weer grip te krijgen op wat onzeker voelt.” Een goede eerste stap is om je bewust te worden van het feit dat er in het leven dingen kunnen gebeuren waar we geen controle over hebben. Dat kan best eng zijn. Maar als we proberen te accepteren dat niet alles te voorspellen, te voorkomen of te controleren is, kan er uiteindelijk ook een grote last van onze schouders vallen. Het kan helpen om jezelf drie vragen te stellen: Wat kan ik weten? Wat kan ik beïnvloeden? En wat kan ik niet weten of controleren? Zoek de informatie die je nodig hebt, doe wat binnen je mogelijkheden ligt en probeer de rest even te laten. Je hoeft onzekerheid niet prettig te vinden. Soms helpt het om jezelf eraan te herinneren: “Ik weet het nog niet. Ik kijk wat ik wél kan doen en geef mezelf de ruimte om de rest even niet te weten.”
Twee dingen kunnen tegelijkertijd waar zijn. We d Twee dingen kunnen tegelijkertijd waar zijn. We denken soms in either-or: óf ik ben blij, óf ik ben verdrietig. Óf ik ben opgelucht, óf ik voel gemis. Maar emoties werken niet altijd zo. De both-and approach geeft ruimte aan het idee dat verschillende, zelfs tegenstrijdige emoties tegelijkertijd kunnen bestaan. Je kind voor het eerst naar de opvang brengen bijvoorbeeld. Je kunt blij zijn dat je weer wat ruimte krijgt voor jezelf en je eigen ritme, en tegelijkertijd verdrietig zijn omdat je je kind achterlaat. Het ene gevoel maakt het andere niet minder echt. Die ruimte is er ook in onze relaties met anderen. Als iemand pijn heeft, betekent dat niet dat er geen ruimte mag zijn voor jouw pijn. Je hoeft niet te kiezen wie er gelijk heeft of wiens gevoel belangrijker is. Er kan ruimte zijn voor allebei. Wat gebeurt er als je jezelf die ruimte geeft? Misschien merk je dat je minder hoeft te vechten tegen wat je voelt. Dat je jezelf met meer mildheid kunt bekijken. Dat je minder snel hoeft te kiezen tussen goed en fout, blij en verdrietig, sterk en kwetsbaar. Er ontstaat ruimte om jezelf beter te begrijpen. Om te ontdekken wat er werkelijk in je speelt. En misschien ook om met meer begrip te kijken naar wat er bij een ander leeft. Yaela Cohen, psychotherapeute en groepsbegeleider bij het Elah Centrum, voegt toe: “Niet alles hoeft zwart-wit te zijn. Het meeste om ons heen is grijs, zit ertussenin. Toch kijken we, zeker vandaag de dag, vaak heel zwart-wit naar wat er gebeurt. In relatietherapie helpen we stellen vaak om te zien: het feit dat jij gelijk hebt, betekent niet dat de ander ongelijk heeft. Emotioneel volwassen mensen kunnen deze nuances beter zien. Een voorbeeld van zwart-witdenken kan zijn: ‘Mijn schoondochter is slecht.’ Zonder ook te kunnen zien dat zij een goede moeder is, wat zij allemaal doet voor haar kinderen, haar man en de mensen om haar heen. Lees verder in de eerste comment
Elk kwartaal komen alle medewerkers van het Elah C Elk kwartaal komen alle medewerkers van het Elah Centrum vanuit alle hoeken van het land samen voor een stafdag. Even uit de dagelijkse routine, om samen te komen, elkaar te ontmoeten en op te laden. Dit keer stonden ritme en muziek centraal. Met goede energie en veel gezelligheid proostten we samen op het nieuwe jaar. 🥂 Met muzikale begeleiding van onze eigen Linoy Darki-Morag.
Moge het nieuwe jaar overvloedig zijn, rijk aan li Moge het nieuwe jaar overvloedig zijn, rijk aan liefde, geluk en mooie momenten. Mogen we, zij aan zij, verbonden blijven als de vele pitjes van een granaatappel: ieder uniek, maar samen sterk en vol van zegen
Wanneer je brein de gaten zelf invult. Ambiguïtei Wanneer je brein de gaten zelf invult. Ambiguïteit betekent dat iets op meerdere manieren geïnterpreteerd kan worden. De informatie is niet compleet, duidelijk of eenduidig. En juist die onduidelijkheid kan lastig zijn voor ons brein. Ons brein is een soort voorspellingsmachine. Wanneer informatie ontbreekt of vaag is, probeert het daar zo snel mogelijk betekenis aan te geven. Het gebruikt daarvoor eerdere ervaringen, verwachtingen en de context. Zo ontstaan aannames. Een berichtje zonder antwoord? Ze is vast boos. Iemand reageert anders dan je verwacht? Ik heb zeker iets verkeerd gedaan. Een stilte tijdens een gesprek? Er is iets aan de hand. Maar wat je brein invult, voelt al snel als de werkelijkheid. Terwijl een aanname geen feit is. Bij ambiguïteit kan het daarom helpen om even stil te staan bij de ruimte tussen wat je weet en wat je denkt te weten. Wat weet ik zeker? En wat vul ik zelf in? Niet alles hoeft meteen duidelijk te zijn. Soms is het juist de kunst om onzekerheid even te verdragen en ruimte te laten voor meerdere mogelijke verklaringen. L
September staat voor veel mensen voor een nieuw be September staat voor veel mensen voor een nieuw begin. Een nieuw schooljaar, Rosj Hasjana, nieuwe routines en nieuwe plannen. Een moment om vooruit te kijken en plannen te maken voor het jaar dat voor ons ligt. Tegelijkertijd brengt deze periode ons, met de komst van de feestdagen en Simchat Tora, ook dichter bij 7 oktober. Een periode waarin veel mensen te maken kunnen krijgen met vragen, onzekerheid en gevoelens die niet altijd eenvoudig te plaatsen zijn. Precies daar raakt het thema van deze maand aan: ambiguïteit. Een psychologisch begrip voor situaties waarin iets niet duidelijk, niet afgerond of niet eenduidig is. En juist daarmee kunnen we als mensen vaak moeilijk omgaan. Deze maand duiken we daarom dieper in de psychologie van ambiguïteit. We kijken onder andere naar ambiguous loss, de behoefte aan closure, de verhalen die ons brein creëert wanneer we iets niet weten, en waarom sommige situaties moeilijk af te ronden zijn. Want ambiguïteit gaat niet alleen over onzekerheid en wat moeilijk te verdragen is. Het kan ons ook leren om ruimte te laten voor meerdere gevoelens, perspectieven en mogelijkheden, juist wanneer niet alles een duidelijk antwoord of einde heeft.
Tiny Habits: kleine tips voor ouders bij de start Tiny Habits: kleine tips voor ouders bij de start van het nieuwe schooljaar Een nieuw schooljaar betekent vaak weer een overvolle routine. Vroeg opstaan, broodtrommels vullen, (fietsen) naar school, huiswerk en naschoolse activiteiten. Om te proberen iedereen een beetje relaxed te houden, hoef je niet meteen alles om te gooien. Soms begint een nieuwe aanpassing juist met iets heel kleins. Een paar Tiny Habits om samen met je kind uit te proberen: 🐒 Shake it out Voordat je op de fiets stapt of de auto instapt: schud je handen, armen en benen even los. Net als een hond die zich uitschudt na een natte wandeling. Even bewegen, even lachen, en klaar. 🫁 Adem vóór je begint Een toets? Spreekbeurt? Spannend moment? Maak er een klein ritueel van: drie rustige ademhalingen voordat je begint. 🦁 Brul het eruit Een lange schooldag achter de rug? Thuisgekomen met een hoofd vol indrukken? Zet muziek aan, spring, dans of brul even als een leeuw. Soms kan bewegen een fijne overgang zijn van school naar thuis. 🔗 Koppel het aan iets wat al gebeurt Koppel zo’n nieuwe, kleine gewoonte aan een moment dat al onderdeel is van je dag. Dat is precies het idee achter Tiny Habits van gedragswetenschapper BJ Fogg: hoe kleiner en makkelijker het nieuwe gedrag, hoe eenvoudiger het wordt om het in je dagelijkse routine op te nemen. Onderzoek laat bovendien zien dat lichamelijke activiteit kan helpen bij het verminderen van angst bij kinderen en jongeren. Een meta-analyse uit 2025, waarin 22 gerandomiseerde studies werden samengevoegd, vond gemiddeld een significante afname van angstklachten na bewegingsinterventies. De onderzoekers benadrukken wel dat de effecten kunnen verschillen per kind, type beweging en situatie. Dus misschien hoeft het nieuwe schooljaar niet te beginnen met een lange lijst goede voornemens. Begin klein. Maak het leuk. En doe het samen. 🌱 Bron: Ligon et al. (2025), Scandinavian Journal of Medicine & Science in Sports.
Tiny Habit: The 3-Second Pause Aangeslagen? Wacht Tiny Habit: The 3-Second Pause Aangeslagen? Wacht drie seconden voordat je reageert. Wanneer iets je raakt, irriteert of uitdaagt, kan je brein razendsnel reageren. Je lichaam kan overschakelen naar fight, flight or freeze: een automatische reactie die ons helpt omgaan met wat als bedreigend wordt ervaren. Dat systeem is waardevol wanneer er daadwerkelijk gevaar is. Maar in het dagelijks leven kan dezelfde reactie ook worden getriggerd door een opmerking, een conflict of een vraag waarop je niet direct weet wat je wilt antwoorden. Daarom: geef jezelf een paar seconden. Een korte pauze creëert ruimte tussen de emotionele prikkel en je reactie. Je zenuwstelsel krijgt de kans om te kalmeren en jij krijgt meer ruimte om bewust te kiezen hoe je wilt reageren. Die paar seconden — de tijd tussen een stimulus en een respons — kunnen genoeg zijn om niet vanuit je eerste impuls te reageren, maar even stil te staan bij wat je werkelijk wilt zeggen of doen. Yaela Cohen, psychotherapeut en groepsleider bij het Elah Centrum, voegt toe: “Vaak helpt het ook om tegen iemand te zeggen: ‘Ik ga er even over nadenken en kom er later op terug.’ Ook als iemand je iets vraagt waarvan je nog niet zeker weet of je het wilt doen.” Je hoeft niet altijd meteen een antwoord te hebben.
Soms begint reguleren met iets heel kleins: woorde Soms begint reguleren met iets heel kleins: woorden geven aan wat er is. ‘Name it to tame it’, zo vat de psychiater en auteur Daniel Siegel het mooi samen. Door een emotie te benoemen, creëer je als het ware een beetje afstand tussen jou en wat je voelt. Je bent niet alleen meer in de emotie, maar kunt er ook even naar kijken. Ken je dat? Je merkt dat er iets met je gebeurt. Je bent kortaf, onrustig of gespannen. Misschien heb je nergens zin in, maar kun je niet goed plaatsen wat er precies speelt. Op zo’n moment kan deze kleine micro-habit helpen. Neem een moment om even stil te staan bij wat er in je gebeurt, probeer het niet meteen te veranderen of op te lossen, maar geef je gevoel eerst een identiteit: Ik ben teleurgesteld, ik voel me onzeker, ik ben gekwetst of ik ben angstig. In de psychologie heet dit affect labeling: het bewust onder woorden brengen van wat je voelt. Zo kan taal je helpen om op een eenvoudige manier een emotionele ervaring te herkennen, te ordenen en er bewuster mee om te gaan.
Glimlach bewust Dat klinkt misschien simpel. Maar Glimlach bewust Dat klinkt misschien simpel. Maar er schuilt een interessante vraag achter: kan een glimlach je stemming daadwerkelijk beïnvloeden? Daar begint het interessante — en genuanceerde — verhaal. De ‘facial feedback hypothesis’ stelt dat je gezichtsuitdrukking niet alleen weerspiegelt wat je voelt, maar mogelijk ook je emotionele ervaring kan beïnvloeden. En daar wordt het wetenschappelijk interessant: er zijn studies die inderdaad een effect vaststellen, maar andere onderzoeken vinden een veel kleiner of geen duidelijk effect. De hypothese staat dus nog steeds ter discussie. Wat wel heel goed is onderbouwd, is het bredere principe dat lichaam en brein voortdurend informatie met elkaar uitwisselen. Je brein verwerkt signalen uit onder andere je ademhaling, hartslag en spierspanning, en gebruikt die informatie om je lichamelijke en emotionele toestand te reguleren. Dus: geen gegarandeerde stemmingsbooster, wel een interessant klein experiment. Probeer het eens zelf. Merk je iets? Laat het weten in de comments.
Kleine gewoonte, grote impact: durf vaker nee te z Kleine gewoonte, grote impact: durf vaker nee te zeggen. Wist je dat het aangeven van je grenzen voor de een veel moeilijker is dan voor de ander? Dat is niet vreemd. Onderzoek laat zien dat we al op jonge leeftijd leren met onze grenzen om te gaan. Wanneer er in je jeugd ruimte bestond voor jouw gevoelens en behoeften, en je werd als kind aangemoedigd om je grenzen aan te geven, is de kans groter dat je dat als volwassene ook makkelijker doet. Moest je juist vaak je eigen behoeften opzijzetten, dan kan ‘nee’ zeggen later een stuk lastiger voelen. Je wit niemand teleurstellen, je wilt aardig gevonden worden en/of behulpzaam zijn. Maar iedere keer dat je instemt met iets dat je niet schikt, zeg je eigenlijk ‘nee’ tegen jezelf. Een vriendelijk ‘nee’ is geen afwijzing. Het is een manier om je tijd, energie en mentale ruimte te beschermen. Onderzoek laat zien dat mensen die hun grenzen duidelijk aangeven, vaak minder stress ervaren en meer regie over hun leven voelen. Juist door bewuster te kiezen waar je wél je aandacht aan geeft, houd je meer over voor de mensen en dingen die echt belangrijk voor je zijn. Het mooie is: grenzen stellen is een vaardigheid die je kunt ontwikkelen. Elke keer dat je een grens aangeeft, hoe klein ook, oefen je met beter zorgen voor jezelf.
Thema augustus: Tiny Habits, Grote Impact We wach Thema augustus: Tiny Habits, Grote Impact We wachten vaak op het perfecte moment om iets te veranderen. Maar echte verandering ontstaat meestal niet door één grote beslissing. Juist de kleine gewoontes die je elke dag herhaalt, maken op de lange termijn het grootste verschil. Onderzoek laat zien dat consistentie belangrijker is dan perfectie als het gaat om gedragsverandering. Kleine, haalbare stappen zijn makkelijker vol te houden, vragen minder wilskracht en groeien daardoor sneller uit tot een gewoonte. Dit sluit aan bij het werk van gedragswetenschapper B.J. Fogg, auteur van Tiny Habits, die laat zien dat klein beginnen de kans vergroot dat een nieuwe gewoonte blijft bestaan. Ook onderzoek van Phillippa Lally en collega’s laat zien dat gewoontes ontstaan door gedrag regelmatig te herhalen. Hoe lang dat duurt, verschilt per persoon, maar in haar onderzoek begon nieuw gedrag gemiddeld na ongeveer 66 dagen steeds vanzelfsprekender te worden. Deze maand ontdekken we hoe kleine gewoontes een groot verschil kunnen maken.
Deze maand schreven we veel over de kunst van het Deze maand schreven we veel over de kunst van het nietsdoen. Misschien heeft het je aan het denken gezet. Het zette ook ons aan het denken. We merkten hoe makkelijk het is om elk stil moment op te vullen. Even scrollen in de taxi of het openbaar vervoer, nog snel een berichtje beantwoorden of alvast vooruitdenken. Juist daarom besloten we zelf bewuster ruimte te maken voor kleine momenten van rust: even uit het raam kijken, een paar rustige ademhalingen nemen als de spanning oploopt en niets hoeven. Dat sluit mooi aan bij het werk van Stephen Porges. Volgens zijn polyvagaaltheorie heeft ons zenuwstelsel momenten van veiligheid en rust nodig om te kunnen herstellen. Wanneer ons lichaam uit een voortdurende staat van alertheid kan komen, ontstaat er meer ruimte om emoties te verwerken, helder te denken en opnieuw verbinding te maken met onszelf en anderen. Misschien is de kunst van het nietsdoen daarom helemaal geen kunst van het niets. Misschien is het de kunst om jezelf elke dag, al is het maar een paar minuten, de ruimte te geven om te herstellen. Wil je daar hulp bij? In de gratis Refresh & Recharge-app van Elah vind je onder andere ademhalingsoefeningen die je kunnen helpen om een moment van rust te creëren.
De situatie om ons heen blijft stressvol. In zulke De situatie om ons heen blijft stressvol. In zulke tijden, maar hoe dan ook in het dagelijks leven hebben we allemaal behoefte aan een moment van rust. Soms is een eenvoudige oefening al genoeg om weer even bij jezelf te komen. Een van die oefeningen is de vlinderknuffel oefening, die je in 20 tot 30 seconden vrijwel overal kunt doen: thuis, op je werk, op school of onderweg. Ook kinderen kunnen deze oefening gemakkelijk leren. Vlecht je duimen in elkaar zodat je handen de vorm van een vlinder maken. Leg je handen op je borst, net boven je hart, sluit je ogen en tik afwisselend zacht met je handen: eerst met de ene hand, dan met de andere. Tel daarbij rustig tot 25, in een ritme dat prettig voelt. De beweging doet denken aan het zachte fladderen van vlindervleugels. Neem daarna een paar seconden pauze. Voel je dat het prettig is? Herhaal dan de oefening en tel opnieuw rustig tot 25. Door de ritmische, afwisselende beweging en de aandacht voor je ademhaling verleg je je focus van de stress naar je lichaam. Dat kan helpen om spanning te verminderen en je zenuwstelsel tot rust te brengen. Heb jij een oefening die jou helpt om weer rustig te worden? Deel hem met ons in de reacties.
Stap eens een metro, trein of bus in. Bijna ieder Stap eens een metro, trein of bus in. Bijna iedereen kijkt naar een scherm. Een paar minuten wachten? Telefoon. Onderweg? Podcast. Even stilte? Scrollen. We zijn gewend geraakt aan het opvullen van elk leeg moment. Maar juist in die momenten gebeurt er iets belangrijks. Wanneer je niet voortdurend met een taak of prikkel bezig bent, krijgt een belangrijk hersennetwerk – het Default Mode Network – de ruimte om actief te zijn. Dit netwerk speelt een rol bij het verwerken van ervaringen, zelfreflectie en creativiteit. Onderzoek laat zien dat de werking ervan bij chronische stress, burn-out en langdurige vermoeidheid anders kan zijn. En misschien missen we ondertussen ook iets heel eenvoudigs. Een vriendelijke glimlach. Een mooie bloem met een vlindertje. De lucht die prachtig kleurt bij zonsondergang. Niet elk leeg moment hoeft gevuld te worden. Leg vandaag bewust wat vaker je telefoon weg. Kijk om je heen. Geef jezelf de ruimte om weer even echt aanwezig te zijn.
Volg op Instagram

Nieuws & Updates

Vorig bericht
Holocaust-herdenking 2024
Volgend bericht
Artikel in NIW

Volg ons op Instagram en Youtube

  • Contact
  • Missie
  • Wie helpen we?
  • Werk van Elah Israel
  • ANBI
  • Bestuur
  • Comité van Aanbeveling

© 2026 Stichting Elah Nederland

Thema gemaakt door Anders Noren — Boven ↑

We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze website zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van de website, gaan we er vanuit dat ermee instemt.