Ga naar de inhoud

Doneer aan Elah

Stichting Elah Nederland
  • Home
  • Over Elah
  • Nieuws & Updates
  • Holocaust herdenking
  • Media
  • Home
  • Over Elah
  • Nieuws & Updates
  • Holocaust herdenking
  • Media

Bekijk onze posts op Instagram

19 september 2024 / Janneke_admin

elahnederland

Elah: psychosociale hulp na trauma en verlies, oorspronkelijk opgericht in 1979 om steun te bieden aan Nederlandse Holocaust-overlevenden in Israël.
Thema Juni Tussen groei en acceptatie Sommige sit Thema Juni Tussen groei en acceptatie Sommige situaties kunnen veranderen. Andere niet. Hoe weet je wanneer het helpend is om ergens aan te werken? En wanneer vraagt een situatie juist om acceptatie? In juni staan we stil bij deze vragen. We verkennen thema’s als grenzen, groei, loslaten en omgaan met wat buiten je invloed ligt. We doorbreken het idee dat alles perfect moet zijn. Niet alles hoeft af of opgelost te worden. Acceptatie betekent niet dat iets goed of gemakkelijk is. Het betekent erkennen wat er is, ook als het pijn doet of anders loopt dan gehoopt. Deze maand verkennen we wanneer groei helpend is en wanneer acceptatie meer ruimte geeft.
Tuintherapie bij mensen met dementie – interview m Tuintherapie bij mensen met dementie – interview met tuintherapeute Tamar Hirshenzon Peiper Planten weerspiegelen wat mensen in het leven meemaken. Soms staan we in bloei, soms raken we uitgeput of trekken we ons terug. Het leven verloopt in fases, met verandering, groei en afscheid. Dementie is daarin ook een nieuwe fase van het leven, met een ander ritme en andere manieren van contact maken. Tijdens de therapie wordt gewerkt met alle zintuigen: voelen, ruiken, kijken, proeven en luisteren. Ook wanneer praten moeilijker wordt, blijft er via de zintuigen veel mogelijk. “Veel mensen met dementie kunnen zich niet meer uitdrukken zoals vroeger,” vertelt Tamar. “Dan gebruik ik planten en materialen uit de natuur om contact te maken. Ik let sterk op non-verbale reacties en op wat iemand ervaart. Wanneer ik een bloem geef, zie ik soms een glimlach of hoor ik een kleine ‘wauw’. Ik neem allerlei materialen mee: kruiden, zaden, stukjes hout, aarde, zand en water. Zo ontdek ik waar iemand op reageert en wat iemand prettig vindt.” In de zandbak werkt Tamar met kleine voorwerpen en figuurtjes waarmee mensen zonder woorden iets kunnen laten zien of uitbeelden. Zo ontstaat soms toch een verhaal of een gevoel dat gedeeld kan worden. Via kleine materialen en zintuiglijke prikkels kunnen herinneringen en emoties naar boven komen. Soms verschijnen gevoelens die anders verborgen blijven. Voor familieleden kan het moeilijk zijn om te zien hoe iemand verandert door dementie, zeker wanneer de vertrouwde communicatie verdwijnt. Tegelijk blijven er momenten van contact, herkenning en nabijheid bestaan. “Er blijft vaak meer mogelijk dan mensen denken,” zegt Tamar. “Soms gaat het niet om iets maken of presteren, maar gewoon om ruiken, voelen of opnieuw iets kleins ervaren in de natuur.” Bij het Elah Centrum vinden de sessies zowel individueel als in groepsverband plaats. Gesprekken gaan vaak over herinneringen, familie, gevoelens en relaties, steeds verbonden aan het onderwerp dat op dat moment in de therapie wordt aangeboden. #dementie #tuintherapie #elahcentrum
Bij muziektherapie hoeven woorden niet centraal te Bij muziektherapie hoeven woorden niet centraal te staan. Klank, ademhaling, ritme en luisteren kunnen al genoeg zijn om contact te maken. Samen met Nadav Mark duiken we in de wereld van muziektherapie en non-verbale communicatie. In elke ademhaling zit een klank. In elke beweging zit ritme. En ook zonder woorden - is er expressie. Woorden zijn belangrijk, maar ook begrenzend. Ze vragen om structuur en duidelijke betekenis. De non-verbale stem daarentegen is vrijer. Spontaan, persoonlijk en authentiek. Zonder nadenken, zonder plannen - het ontstaat gewoon. De therapeut stapt mee in de wereld van de cliënt, in diens klanken, ademhaling en ritme, en creëert een veilige muzikale ruimte - een open, gevoelige en afgestemde plek. Een plek waar elke klank ruimte krijgt. Waar iemand een geluid kan beginnen - en een ander daarop verdergaat. Waar ook non-verbale geluiden een taal worden. Dat maakt verbinding mogelijk voor mensen die zich niet of moeilijk verbaal uitdrukken, zoals bijvoorbeeld kinderen met autisme, mensen met afasie, dementie of andere vormen van non-verbale communicatieproblemen. En binnen die ruimte ontstaat iets dieps - het gevoel dat iemand je hoort, je begrijpt, en dat wat jij meebrengt betekenis heeft. De app van Nadav: bruikbare muziek voor therapeuten - muziek vinden op basis van het therapeutische doel: https://www.manishma.app/ De website van Nadav, over de verbinding tussen technologie, muziek en therapie: https://techtherapy-gamma.vercel.app/
Een kijkje in de wereld van muziektherapie, samen Een kijkje in de wereld van muziektherapie, samen met Nadav Mark, muziek- en computertherapeut bij Centrum Elah Bij trauma, stress of emotionele nood - zijn woorden er niet altijd. Woorden zijn afhankelijk van structuur en definitie. Maar de ongeremde stem maakt een andere vorm van expressie mogelijk - vrij, spontaan, persoonlijk en uniek voor ieder mens. Hoe werkt dat in de praktijk? Werken met klanken, ademhaling en geluiden. Afstemmen op het ritme en de ademhaling van de cliënt. Het spiegelen en aanvullen van geluiden. Een dialoog creëren - zonder woorden. Wat kan dat geven? Ritme kan rust brengen en een gevoel van stabiliteit geven. Klank maakt expressie mogelijk, ook zonder taal. Muziekinstrumenten helpen om ademhaling, gedachten en gevoelens te ordenen. Voor wie is het geschikt? Voor mensen die leven met trauma of emotionele overprikkeling, voor mensen met verbale moeilijkheden, zoals bijvoorbeeld kinderen met autisme, mensen met afasie of dementie - en eigenlijk voor iedereen bij wie woorden op een bepaald moment tekortschieten. Muzikale elementen activeren diepere hersengebieden dan taal, en maken daardoor directe toegang tot de gevoelswereld mogelijk - ook zonder woorden. Muziek is in die zin niet alleen een therapeutisch hulpmiddel - maar een taal op zichzelf. #muziektherapie #nonverbaal #elahcentrum
Het begin van het Elah Centrum is onlosmakelijk ve Het begin van het Elah Centrum is onlosmakelijk verbonden met de Wet Uitkeringen Vervolgingsslachtoffers (1973), die voorzag in financiële compensatie voor Holocaustoverlevenden. De aanvraagprocedure voor deze uitkering riep bij veel overlevenden nare herinneringen op en maakte sluimerend verdriet wakker, waardoor een acute behoefte ontstond aan psychosociale begeleiding. Deze hulp moest bij voorkeur in het Nederlands worden gegeven. Wat je in Nederland en in het Nederlands hebt beleefd, wil je ook in dezelfde taal navertellen, aan een hulpverlener die jouw cultuur, geschiedenis, normen en waarden begrijpt. Tegen het einde van de eeuwwisseling lieten maatjes van Elah weten dat er ook behoefte was aan gezellige sociaal-culturele bijeenkomsten: samen activiteiten ondernemen en praten in een vertrouwde taal. Iemand uit je eigen cultuur en traditie heeft vaak maar een half woord nodig. Hierop inspelend heeft Elah in samenwerking met de Irgoen Olei Holland de eerste opbouwgroepen opgezet. In de loop der jaren zijn daar andere groepen bijgekomen, niet alleen sociaal-culturele, maar ook schrijf- en filmgroepen. En het gaat nog steeds door. De allernieuwste groep, de Dutchess in Tel Aviv, is ontstaan als gevolg van 7 oktober 2023, waarbij opnieuw een grote behoefte ontstond — met name onder jongeren — om samen te komen, ervaringen te delen in de eigen taal, en gewoon samen te zijn en een vertrouwde groep om je heen te hebben. Naast groepswerk organiseert Elah ook landelijke evenementen voor de Nederlandse gemeenschap in Israël, zoals de jaarlijkse Jom HaZikaron LaShoah veLaGwoera, waarop gezamenlijk de Holocaust wordt herdacht, en de Maatjesdag, waarop alle vrijwilligers in het zonnetje worden gezet. Tot slot organiseert Elah af en toe Zoom-bijeenkomsten voor de Nederlandse gemeenschap, speciaal in tijden van dreiging en nood, wanneer het moeilijk is om de deur uit te gaan. Zo kunnen actuele ontwikkelingen samen besproken worden in een vertrouwde omgeving en taal. Zo blijft Elah, na 47 jaar, een plek van verbinding, steun en herinnering, speciaal ook voor de Nederlandse gemeenschap.
Trauma is vaak verbonden met de taal waarin het is Trauma is vaak verbonden met de taal waarin het is beleefd. Herinneringen en gevoelens zijn onder andere opgeslagen in woorden, klanken en zinnen. Wie die taal overslaat, mist soms toegang tot wat er echt speelt. Therapie in de moedertaal kan essentieel zijn. Het vergroot erkenning, geeft veiligheid en maakt diepere verwerking mogelijk. Je wordt niet alleen begrepen in wat je zegt, maar ook in hoe je het bedoelt — binnen je eigen culturele en emotionele context. Daarom is in 1979 het Elah Centrum opgericht: om overlevenden van de Holocaust, hun partners en nakomelingen in hun eigen taal psychische en sociale hulp te biedendoor en voor mensen uit Nederland. Het was de eerste instelling in Israël die zulke ondersteuning bood. Taal is natuurlijk niet de enige ingang. Wanneer woorden moeilijk zijn of (deels) wegvallen — bijvoorbeeld bij dementie, afasie of wanneer iemand non-verbaal is — blijft contact mogelijk. Via lichaamstaal, ritme, ademhaling, muziek, beeld of simpelweg aanwezigheid kan er nog steeds iets gedeeld en verwerkt worden. Daarom gaat therapie niet alleen over spreken, maar over afstemmen. Over aansluiten bij de vorm van communicatie die op dat moment wél beschikbaar is.
Dankbaarheid is iets waar je je brein in kunt trai Dankbaarheid is iets waar je je brein in kunt trainen. Door bewust stil te staan bij wat goed is, hoe klein ook, versterk je stap voor stap een positievere focus. Soms veranderen/relativeren moeilijke tijden niet alleen wat zwaar voelt, maar ook wat waardevol wordt. Juist in therapie ontstaat er vaak ruimte om opnieuw stil te staan bij wat er wél is: kleine lichtpuntjes, momenten van rust, steun of innerlijke kracht die misschien eerst minder zichtbaar waren. Dankbaarheid betekent niet dat moeilijke gevoelens er niet mogen zijn. Het betekent dat er, naast alles wat zwaar is, ook ruimte kan ontstaan voor wat voedt en draagt. Een eenvoudige oefening kan zijn om elke dag drie dingen op te schrijven waar je dankbaar voor bent. Groot of klein. Zo train je je aandacht stap voor stap om ook het goede bewuster te zien.
Soms laat een ingrijpende periode niet alleen moei Soms laat een ingrijpende periode niet alleen moeilijke sporen na, maar kan die ook het begin zijn van iets nieuws. Dat noemen we posttraumatische groei: positieve veranderingen die kunnen ontstaan ná een heftige ervaring. Het concept werd ontwikkeld door psychologen Richard Tedeschi en Lawrence Calhoun. Veerkracht is het vermogen om te vallen en weer op te staan. Posttraumatische groei gaat een stap verder: het gaat over wat iemand door die ervaring in zichzelf ontwikkelt. Bijvoorbeeld: – meer waardering voor het leven – diepere relaties en meer verbinding – nieuwe prioriteiten – meer innerlijke kracht – persoonlijke of spirituele verdieping – bewuster leven – verandering in werk of richting – anderen willen helpen vanuit eigen ervaring Belangrijk om te weten: groei is geen verplichting. Het ontstaat niet bij iedereen op dezelfde manier of in hetzelfde tempo. En groei kan bestaan naast verdriet, pijn of trauma. Vaak is eerst ruimte nodig voor herstel, verwerking en veiligheid. #postraumatischegroei #veerkracht #elahcentrum
Jom HaAtsmaoet voelt niet alleen als een viering, Jom HaAtsmaoet voelt niet alleen als een viering, maar ook als een moment van reflectie. Tussen trots en kwetsbaarheid, tussen dankbaarheid en het bewustzijn van de prijs die verbonden is aan hier kunnen leven. Een paar persoonlijke stemmen uit de Nederlandse gemeenschap in Israël laten zien hoe complex — en tegelijk hoe waardevol — dit land is.
‘Vroeg, heel vroeg in de ochtend gingen wij op weg ‘Vroeg, heel vroeg in de ochtend gingen wij op weg. Wij keerden ons gezicht naar de koude wind. De sporen van de storm waren overal, als een brandend teken, als een bittere schreeuw.’ (Rachel Shapira) Jom HaZikaron 5786 valt na tweeënhalf lange en bijna ondragelijke jaren die voelden als een existentiële achtbaanrit. Het lijkt alsof de pijn en het verdriet hun grens hebben bereikt, en de sporen van de storm overal zichtbaar zijn. Er zijn momenten in de literatuur, in de Bijbel en in de poëzie waarop zelfs woorden zwijgen. Omdat er niets meer te zeggen valt, omdat wat zich voltrekt groter is dan taal. Bijvoorbeeld het moment waarop over Aharon wordt gezegd, nadat hij hoorde over het verlies van zijn twee zonen: ‘..En Aharon zweeg’ Dezelfde stilte klinkt ook door in ‘De Zilveren Schaal’ van Natan Alterman, in de aangrijpende ontmoeting met de jongen en het meisje, de anonieme dragers van offer en opoffering: ‘..En het land verstilde, het oog van de hemel rood.’ Ook hier lijkt de wereld haar adem in te houden. Geen applaus, geen grote woorden. Alleen stilte, en het besef van de hoge prijs die is betaald. Dit jaar beweegt Jom HaZikaron zich tussen deze twee vormen van stilte, tussen ‘En Aharon zweeg’, ofwel de persoonlijke, intense stilte van wie het dierbaarste verloor, en ‘En het land verstilde, het oog van de hemel rood’, ofwel de gezamenlijke stilte van een heel volk dat naar rode hemelen kijkt en samen de herinnering aan de gevallenen draagt.
April is de Autism Awareness-maand — een moment om April is de Autism Awareness-maand — een moment om stil te staan bij onze samenleving: in hoeverre is er werkelijk plek voor ieder mens, en in hoeverre slagen we erin om echte verbondenheid te creëren? Sinds het begin van de oorlog werkt het Elah Centrum samen met jeugdbewegingen door het hele land. Al snel werd vanuit het veld duidelijk: naast educatieve begeleiding is er ook een diepe behoefte aan emotionele ondersteuning. We begonnen in de grensregio in het zuiden van Israël, en geleidelijk werd duidelijk hoe breed deze behoefte is — en dat de aanhoudende situatie in Israël voelbaar is voor jongeren in het hele land. In ontmoetingen met coördinatoren, begeleiders en jongeren — via Zoom en ook face-to-face — creëren we een plek om te delen. Een plek waar ruimte is om uit te spreken wat er speelt, erkenning te krijgen en je minder alleen te voelen. We proberen samen grip te krijgen op wat er gebeurt, woorden te geven aan wat soms moeilijk te begrijpen is, en ons te richten op wat wél in onze handen ligt. Juist nu houden we vast aan iets essentieels: ondanks de onzekerheid en de zwaarte van deze tijd zijn we niet machteloos. We hebben veerkracht — en wat we doen, doet ertoe. Binnen deze samenwerkingen is ook de jeugdbeweging Knafayim Shel Krembo (De Vleugels van Krembo) actief. Knafayim Shel Krembo is een jeugdbeweging voor jongeren met en zonder beperking — een plek waar geen “wij” en “zij” bestaat, maar één gedeelde omgeving waarin iedereen erbij hoort. Binnen de beweging nemen jongeren met en zonder beperking deel, waaronder ook jongeren met een autismediagnose. Zij vervullen verschillende rollen binnen de beweging — als begeleiders, deelnemers of commissieleden — los van hun diagnose. In een model waarin jongeren elkaar begeleiden, kan ieder zichzelf zijn, precies zoals hij of zij is. Het is niet alleen een gezamenlijke activiteit — het is een diep gevoel van verbondenheid. Een plek waar je gezien en geaccepteerd wordt, en waar je ook zelf van betekenis bent voor anderen. Want uiteindelijk is wat daar elke week opnieuw ontstaat eenvoudig, maar diepgaand: een gemeenschap waarin iedereen een plek heeft. #autisme #autismawarenessmonth #elahcentrum
De jaarlijkse Jom Hasjoa-herdenking van het Elah C De jaarlijkse Jom Hasjoa-herdenking van het Elah Centrum kon dit jaar helaas niet doorgaan, maar we zijn heel dankbaar dat we in samenwerking met de Nederlandse ambassade een waardige herdenking in klein en intiem verband hebben kunnen houden. In de huiskamer van ambassadeur Mariët Schuurman kwamen we samen voor een Zikaron BaSalon. Tijdens deze bijzondere bijeenkomst deelden Rob Coopman en Greet Coopman hun indrukwekkende levensverhaal. Zonder dat zij het van elkaar wisten, liepen hun levens in de grote lijnen parallel. Beiden behoren tot de ‘Onbekende Kinderen’, die in september 44 met de allerlaatste trein uit Westerbork naar Bergen-Belsen en vandaar naar Theresienstadt werden gedeporteerd. De groep bestond uit 51 kinderen die veelal in de onderduik onder een valse naam waren opgepakt en van wie de identiteit lange tijd onbekend bleef. Rob en Greet zelf ontdekten ook pas na zesendertig jaar huwelijk dat zij beiden tot deze groep behoorden en hoe diep hun geschiedenissen met elkaar verweven waren. Na hun aangrijpende verhaal hebben we onze traditie voortgezet en namen voorgelezen van dierbaren die zijn vermoord. Zolang hun namen worden genoemd, blijft hun herinnering levend. Opdat hun nagedachtenis tot zegen zal zijn. #jomhasjoa #zikaronbasalon #elahcentrum
Picture this: je bent onderweg naar familie, in de Picture this: je bent onderweg naar familie, in de taxi. Plotseling een alarm. We stoppen in Bat Yam. Eerst proberen we een schuilplek te vinden naast de canyon — gesloten. Dus gaan we maar een willekeurig huis binnen. Geen wifi. Alleen ik en de taxichauffeur. We zitten daar, wachtend. En ergens hangt er ook een vreemd gevoel — een soort spanning, iets dat soms zelfs een beetje eng is. Deze Pesach voelt anders. De seder gaat niet volgens het bekende ritme. Niet zoals we gewend zijn. Iedereen past zich aan, zoekt naar een nieuwe vorm. Zoals mijn collega, sociaal werker en psychotherapeut Dina Dror vertelt: in kibboets Be’eri bestaat al sinds de jaren ’50 de traditie om samen seder te vieren. Dit jaar kon dat niet. Dus namen ze het van tevoren op. Ook Yaela Cohen, directeur van de Nederlandse afdeling van het Elah Centrum, vertelt: “Wij hebben deze keer de seder met onze buren en vrienden gedaan, omdat ik het echt niet zag zitten om onderweg in de berm te liggen vanwege raketten.” En zo voelt het overal: mensen zoeken naar oplossingen. Creatieve manieren om toch samen te zijn, om toch betekenis te geven. Bijna niemand geeft op. En misschien wel wat het meest opvalt in deze tijd: de humor. Soms een beetje zwart. Een grapje tussendoor, juist op de momenten dat het ook spannend of eng voelt. Misschien is dat wel wat ons draaiende houdt. #pesach #pesach2026 #veerkracht
Het Elah Centrum wenst iedereen een Pesach van onb Het Elah Centrum wenst iedereen een Pesach van onbekommerde vrijheid, van heldere voorjaarsluchten en van uiterlijke en innerlijke rust. Chag Sameach 🍷
Muzikale oefeningen van Ira Negbi, muziektherapeut Muzikale oefeningen van Ira Negbi, muziektherapeut bij Elah Centrum Muziek kan helpen om spanning te verlagen en meer rust in het lichaam te brengen, zegt onze collega Ira. Ze geeft ons drie praktische oefeningen: 1. Ankerlied – een veilige basis Kies een bekend lied dat een positieve of rustige associatie oproept. Ga zitten op een comfortabele plek en luister aandachtig. Let op je ademhaling tijdens het luisteren. Leg eventueel een hand op je buik of borst en blijf kort bij het gevoel dat het lied oproept. 2. Adem op muziek – reguleren via ritme Kies rustige muziek met een gelijkmatig tempo. Adem in gedurende 4 tellen, adem uit in 5–6 tellen. Blijf dit doen gedurende het hele nummer. Herhaal dit eventueel tot er meer rust ontstaat. 3. Neuriën of zacht zingen – lichaamsgerichte ontspanning Kies een eenvoudig of bekend lied. Neurie zacht of zing zonder woorden. Merk op waar je de trilling voelt in je lichaam (keel, borst, buik). Eventueel kun je zacht bewegen of wiegen tijdens het neuriën. Welke muziek geeft jou rust of een gevoel van veiligheid? Welke melodie werkt als jouw anker? Deel het in de reacties. #muziektherapie #elahcentrum
Gabriëlle Hirsprung, oorspronkelijk uit Breda en w Gabriëlle Hirsprung, oorspronkelijk uit Breda en woonachtig in Kadima, deelt wat haar op de been houdt: ‘Sinds de eerste dag is mijn man opgeroepen voor miloeiem. In deze periode zijn het mijn poezen, hond, de kakatoe en de paarden die me dragen. Ik ben veel met ze bezig, en ze houden me gezelschap, ook in de saferoom. ‘Wat me daarnaast kracht geeft, is mijn ruitersportwinkel. Juist nu hebben mensen meer tijd om met hun paard bezig te zijn. Ze blijven komen en kopen. Dat zorgt ervoor dat ik contact met mensen heb. Paardenmensen vind ik altijd wel interesant. ‘Mijn man zit in het noorden, bij de grens met Libanon. Ook al heb ik het geluk dat ik thuis een saferoom heb en alleen naar beneden hoef te lopen, sta je voortdurend op scherp. Luisterend en wachtend. Altijd in de startblokken. ‘De stress stapelt zich op. Ik ben niet bang uitgevallen en het is waarschijnlijk ook heel Nederlands te denken dat het niet zo een vaart zal lopen, maar toch moet het ergens vallen en dat kan net zo goed bij jou zijn, waar je ook bent. Hier in de buurt, in Haniel en in Mishmeret zijn hele grote dingen uit de lucht komen vallen. ‘Tien keer per dag heb ik mijn man voor nodig, als de computer raar doet of iets in huis stuk gaat. Ik merk nu hoe behulpzaam hij eigenlijk altijd is. Nu hij er niet is, waardeer ik hem meer. ‘Maar wat ik misschien nog wel het moeilijkst vind, is de afstand tot mijn familie en vrienden in Nederland. Het gevoel dat ze niet echt begrijpen wat hier gebeurt. Ik kreeg een uitnodiging voor een familie reunie.. Begrijpen ze niet niet dat er geen commerciele vluchten zijn? Een neef zei tegen mij: Maar je hebt toch het afweersysteem? Alsof bescherming betekent dat er niets aan de hand is. Alsof een saferoom de realiteit verzacht. Alsof dat altijd 100% werkt. Snappen ze niet dat wij als kippen zitten opgehokt, omdat het niet veilig is om een boswandeling te maken of naar het strand te gaan, dat mijn wekelijkse buikdansles voor de zoveelste keer word afgezegd, dat je door de supermarket racet om snel weer terug bij je saferoom te zijn. Die erkenning, dat gemis aan begrip, doet pijn. Die steun zou zoveel betekenen.’
Dag van de maatschappelijk werker Ter gelegenheid Dag van de maatschappelijk werker Ter gelegenheid van de Internationale Dag van de Maatschappelijk Werker vroegen we de maatschappelijk werkers van het Elah Centrum hoe het is om in deze tijd (van oorlog, waarin zoveel mensen leven met angst, verlies en onzekerheid) hun werk te doen. Amit Gutman: “Ik probeer de oorlog niet alleen door mijn eigen ogen te zien, maar me ook in te leven in hoe deze werkelijkheid wordt ervaren door Holocaustoverlevenden, vrouwen in nood en mensen met posttraumatische stress. Dat maakt voor mij duidelijk – en steeds weer opnieuw – hoe belangrijk ons werk is: mensen zien, luisteren en er zijn voor de ander. Iemand niet alleen laten, dit alles met een open hart.” Yaela Cohen Kool: “Het betekent er zijn voor je cliënten, ook na een slapeloze nacht terwijl je je zorgen maakt om je dierbaren. Kaarten meenemen naar de schuilruimte en delen met buren, een kassière in de supermarkt bemoedigen die ondanks het gevaar werkt. De ander blijven zien, terwijl je probeert je dagelijkse routine en je gezonde verstand erbij te houden.” Lees verder in de eerste comment. #socialworker #maatschappelijkwerker #elahcentrum
Ik spreek met Naomi Le Poole (25) uit Ramat Gan (o Ik spreek met Naomi Le Poole (25) uit Ramat Gan (oorspronkelijk uit Doetinchem). “Op dit moment zit ik in Givatayim, bij de ouders van mijn verloofde. Zij hebben daar een veilige kamer, dus we verblijven hier tijdelijk tot het weer rustiger wordt.” Naomi is hoofd van de digitale afdeling bij StandWithUs Nederland. Wat haar in deze periode het meest raakt, is hoe het dagelijkse leven ondanks alles doorgaat. “Het is bijzonder om te zien dat, ondanks de vele alarmen, iedereen gewoon doorgaat. Je hoort eerst het pre-alarm, daarna het echte alarm. Dan ga je naar schuilkelder, en daarna ga je weer terug naar je routine. Laatst zat ik in een miklat met allemaal kinderen. Ze keken niet eens op of om. Toen dacht ik: wauw, dat is toch bijzonder.” Tegelijk voelt ze ook iets anders. “Deze keer heb ik het gevoel dat meer mensen met ons meeleven. Ik kreeg laatst een bericht uit Teheran: ‘Bedankt dat jullie voor onze vrijheid in de schuilkelder zitten.’ Dat vond ik heel bijzonder. Het laat ook zien hoe het digitale deel van ons leven mensen dichter bij elkaar kan brengen.” De dagen voordat alles begon, hadden Naomi en haar partner nog plannen om weg te gaan. “De vrijdag voordat het begon waren we nog in Ramat Gan. We zouden van zaterdag tot woensdag naar Eilat gaan. Omdat mijn verloofde veel in miloeim zit, vooral in het noorden van Israël, waren we bang dat deze snel zou worden opgeroepen. Daarom besloten we om al op vrijdag naar Mitzpe Ramon te rijden, zodat we daarna makkelijker naar Eilat konden als er iets zou gebeuren.” Die angst bleek niet ongegrond. “Die ochtend werd ik wakker met een vreemd gevoel. Er was nog niets gebeurd, maar een uur later begonnen de alarmen. Toen zijn we snel naar Eilat gereden. Toen de eerste raketten kwamen, waren we al bij het tankstation naast de stad.” En daar gebeurde iets wat ze nooit zal vergeten. “Hoewel alles dicht was, gingen we naar een uitkijkpunt. Toen ik aankwam, zag ik ineens een romantisch gedekte tafel met eten. Eerst deed ik alsof ik het niet doorhad, maar al snel pakte mijn vriend een ring.” Lees verder in de eerste comment
Instagram bericht 18086069411178705 Instagram bericht 18086069411178705
Na tien dagen Roaring Lion en ontelbare tripjes na Na tien dagen Roaring Lion en ontelbare tripjes naar de mieklat of mamad voelen we ons soms uitgeput, angstig of machteloos. Daarom is het fijn om elkaar op te zoeken. Het Elah Centrum nodigt de Nederlandse gemeenschap in Israël en gestrande Nederlanders van harte uit voor een Zoom-bijeenkomst op woensdag 11 maart om 12.00 uur, waarin we ervaringen kunnen delen, bij elkaar steun kunnen vinden en in een warme en veilige omgeving even op adem kunnen komen. De bijeenkomst wordt begeleid door onze gewaardeerde en bijzonder ervaren collega Irit Maman. 📲 Aanmelden via WhatsApp: 050-3733613 📩 Of per e-mail: irit@elah.org.il 🔗 Zoom-link: https://zoom.us/j/95249047962?pwd=9XSoIVhbixi6Ghuc6ulZPM3Ot0Dh57.1 Je bent van harte welkom.
Volg op Instagram

Nieuws & Updates

Vorig bericht
Holocaust-herdenking 2024
Volgend bericht
Artikel in NIW

Volg ons op Instagram en Youtube

  • Contact
  • Missie
  • Wie helpen we?
  • Werk van Elah Israel
  • ANBI
  • Bestuur
  • Comite van Aanbeveling

© 2026 Stichting Elah Nederland

Thema gemaakt door Anders Noren — Boven ↑

We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze website zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van de website, gaan we er vanuit dat ermee instemt.