Ga naar de inhoud

Doneer aan Elah

Stichting Elah Nederland
  • Home
  • Over Elah
  • Nieuws & Updates
  • Holocaust herdenking
  • Media
  • Home
  • Over Elah
  • Nieuws & Updates
  • Holocaust herdenking
  • Media

Bekijk onze posts op Instagram

19 september 2024 / Janneke_admin

elahnederland

Elah: psychosociale hulp na trauma en verlies, oorspronkelijk opgericht in 1979 om steun te bieden aan Nederlandse Holocaust-overlevenden in Israël.
Hoe je je hoofd even wat rustiger kunt krijgen met Hoe je je hoofd even wat rustiger kunt krijgen met ademhaling. Je hoeft je gedachten niet stil te krijgen of je hoofd leeg te maken. Dat lukt toch niet echt, en dat hoeft ook niet. Het idee is juist dat je even wat ruimte maakt tussen jou en alles wat er door je hoofd gaat. Dat doe je heel simpel met ademhaling. Je ademt rustig in door je neus, neemt een diepe inademing, houdt de adem 2 tot 3 seconden vast en ademt langzaam uit door je mond. Dat is één ronde. Probeer dit zo’n tien keer te herhalen, in een rustig tempo. Je zult merken dat je gedachten tussendoor alle kanten op gaan. Dat is helemaal normaal. Op het moment dat je het doorhebt, breng je je aandacht gewoon weer terug naar je adem en ga je verder met tellen. Dat doe je rustig en zacht, niet te strak of te geforceerd. Eén, twee, drie… En als je de tel kwijt bent, begin je gewoon opnieuw. Het gaat niet om het perfect volhouden, maar om steeds opnieuw terugkomen. Dat terugkomen is precies de oefening. En hoe vaker je dit doet, hoe makkelijker het wordt om even wat ruimte te voelen in je hoofd.
Na maanden van spanning en opnieuw een periode van Na maanden van spanning en opnieuw een periode van dreiging rond Iran, breekt voor velen de zomervakantie aan. Een periode die bedoeld is om op te laden, maar die niet altijd als vanzelf rust brengt. In Israël zijn veel mensen gewend geraakt aan alertheid. Ons hoofd blijft plannen, volgen en anticiperen. Daardoor kan het lastig zijn om echt te vertragen, zelfs wanneer de agenda leger wordt. Toch is rust geen luxe. Het is een noodzakelijke manier om lichaam en geest de kans te geven te herstellen. Actief rusten betekent bewust ruimte maken voor wat energie geeft: een wandeling zonder doel, een boek, tijd met familie, een middag zonder planning of simpelweg even niets. Ook voor kinderen is rust belangrijk. In een wereld die vaak veel van hen vraagt, zijn momenten zonder planning of prestatie geen verloren tijd. Juist tijdens vrij spel, verveling, ontspanning en samenzijn krijgen kinderen de ruimte om indrukken te verwerken, hun eigen tempo te volgen en op adem te komen. Niet elke minuut hoeft gevuld te zijn; ook de rustige momenten hebben waarde. Deze maand staan we stil bij de kunst van het nietsdoen. Niet omdat er niets aan de hand is, maar juist omdat herstel en opladen essentieel zijn om verder te kunnen. Soms is het meest waardevolle wat je kunt doen: even niets.
De boekenweek is voorbij maar het is nog de maand De boekenweek is voorbij maar het is nog de maand van het boek en de zomer begint, dus precies de goeie tijd om te luieren, te lezen en.. te schrijven. Onderzoekers pleiten ervoor dat we de telefoon en toetsenborden laten liggen en weer met pen en papier aan de slag gaan. Een brief, verjaardagswens, boodschappenlijstje, gedicht of verhaal, welke vorm je ook kiest, schrijven met pen en papier is voor jong en oud een geweldige oefening. Je kunt het zien als een vorm van hersentraining. Bij het schrijven worden complexe verbindingen aangelegd in de hersenen en meerdere hersengebieden tegelijk geactiveerd. Die verbindingen in de hersenen zijn essentieel voor het opslaan van informatie. Wat je met de hand schrijft, onthoud je daarom beter dan wat je tikt. De complexe beweging van de pen over het papier stimuleert de fijne motoriek en oog-hand-coördinatie, en houdt de spieren en gewrichten in de vingers en polsen soepel. Tot slot vereist het neerzetten van gedachten op papier aandacht en concentratie, en stimuleert de creativiteit en het kritisch denkvermogen. Kortom, wie schrijft die blijf. De meeste boeken op de foto zijn nog met de hand geschreven door Nederlandse Holocaust-overlevenden die elkaar ontmoetten in de Bert Bartgroep van het Elah Centrum in Jeruzalem onder leiding van Marcelle Zion.
Grenzen aangeven in relaties of vriendschappen voe Grenzen aangeven in relaties of vriendschappen voelt soms spannend. Alsof je iets kapotmaakt of afstand creëert. Maar vaak werkt het precies andersom. Duidelijkheid over wat voor jou wel en niet klopt, maakt contact eerlijker en rustiger. Je hoeft minder te raden, minder te compenseren en minder op eieren te lopen. Grenzen aangeven is niet altijd makkelijk. Zeker niet wanneer er angst speelt om iemand kwijt te raken of wanneer schuldgevoel opkomt. Toch zijn dat vaak precies de momenten waarop het belangrijk is om stil te staan bij wat er in jou gebeurt. Een grens is een vorm van helderheid die de relatie of vriendschap juist steviger kan maken omdat er ruimte blijft voor twee mensen om zichzelf te zijn. Om je grenzen beter te kunnen aangeven, begint het bij ze leren voelen. Want wat je niet herkent in jezelf, kun je ook niet duidelijk maken naar de ander. En hoe beter je dat leert, hoe meer rust, vertrouwen en zelfrespect er ontstaat, binnen jezelf én binnen je relaties.
Je eigen grens herken je vaak niet op het moment z Je eigen grens herken je vaak niet op het moment zelf, maar achteraf: in vermoeidheid, irritatie of het gevoel dat je jezelf bent kwijtgeraakt in alles wat je hebt gegeven of afgestemd. Grenzen zijn niet altijd scherp of duidelijk. Daarom gaat grenzen stellen niet alleen over nee zeggen, maar ook over eerder leren luisteren naar wat jou uit balans brengt — en dat serieus nemen, zonder schuldgevoel. Er worden vaak drie basisvormen van grenzen onderscheiden: fysieke grenzen (je lichaam, energie en ruimte), emotionele grenzen (wat je voelt en wat je wel of niet van anderen overneemt) en mentale grenzen (je gedachten, overtuigingen en wat je toelaat in je hoofd). Wanneer je over je grens gaat in een relatie of vriendschap, kan dat zich op verschillende manieren manifesteren: als boosheid, teleurstelling, leegte of juist terugtrekken. Dat zijn geen ‘foute’ reacties, maar signalen dat er iets in jou te ver is gegaan. Wanneer je die signalen leert herkennen, wordt het makkelijker om op tijd te voelen wat jij nodig hebt, nog voordat je over je grens heen gaat.
Wat een mooie afsluiting van het seizoen! Met Jong Wat een mooie afsluiting van het seizoen! Met Jong Belegen Noord genoten we in kibboets Ein Gev van een schitterende zonsondergang, een gezellige rommelmarkt en een uitgebreid Italiaans buffet. Op naar een mooie, rustige zomer! ☀️🌅
Opvoeden beweegt vaak tussen loslaten en aanmoedig Opvoeden beweegt vaak tussen loslaten en aanmoedigen. Soms heeft een kind juist ruimte nodig om iets zelf te ontdekken, zonder directe bijsturing, ook als dat betekent dat iets niet meteen lukt of perfect gaat. En soms vraagt het om aanmoediging, omdat je ziet dat er meer in zit dan een kind op dat moment zelf durft of laat zien. Dat vraagt voortdurende afstemming: geen vaste regels, maar kijken naar het kind, de fase en het moment. Opvoeden is uiteindelijk een combinatie van veiligheid bieden, zelfvertrouwen versterken en een gevoel van eigenwaarde meegeven, terwijl er ook duidelijke grenzen zijn. En als je als ouder even niet weet hoe verder, mag er ruimte zijn om steun of begeleiding te zoeken — dat hoeft je niet alleen te doen. #opvoeden #ouders #elahcentrum
Wanneer accepteer je iets, en wanneer vraag je om Wanneer accepteer je iets, en wanneer vraag je om verandering? Als het gaat over relaties krijgen we vaak twee boodschappen mee: accepteer de ander zoals hij is, en ook: je kunt alleen jezelf veranderen. Beide bevatten een kern van waarheid, maar ze vertellen niet het hele verhaal. Een partner kun je niet dwingen te veranderen. Tegelijkertijd is het heel normaal om iets bespreekbaar te maken wanneer gedrag invloed heeft op jou of op de relatie. Sterker nog: juist een partner ziet soms patronen, blinde vlekken of kwaliteiten die je zelf niet opmerkt. Dat kan confronterend zijn, maar ook waardevol. Door open te staan voor feedback van iemand die je goed kent, kun je niet alleen groeien binnen de relatie, maar ook als persoon. De vraag is daarom niet of je iets van elkaar mag vragen. De vraag is of beide partners bereid zijn om te luisteren, naar zichzelf te kijken en verantwoordelijkheid te nemen voor hun aandeel. Niet alles hoeft geaccepteerd te worden. Niet alles hoeft veranderd te worden. Maar waar openheid, vertrouwen en goede communicatie zijn, kan een relatie een plek worden waar beide partners zich blijven ontwikkelen. #relatie #groei #persoonlijkeontwikkeling #elahnederland
Dat strenge stemmetje in je hoofd, helpt het je ec Dat strenge stemmetje in je hoofd, helpt het je echt? ‘Ik moet meer mijn best doen’, ‘ik had dit beter moeten doen’ en/of ‘waarom lukt het anderen wel? Dat stemmetje kent bijna iedereen. Vaak begint het al vroeg. In je jeugd ontstaat het als een soort beschermingsmechanisme: een manier om je veilig te houden, fouten te voorkomen of erbij te horen. Alleen blijft die stem soms ook actief wanneer hij niet meer helpt. De vraag is dan niet alleen: hoe krijg ik het weg, maar vooral: wanneer heb ik er iets aan en wanneer niet meer? Misschien helpt het om die stem niet meteen te volgen, maar eerst even te observeren. Wat zegt het precies? Helpt het me nu, of kost het me vooral energie? Je kunt je bevindingen opschrijven of bewust een gesprek voeren in je hoofd, zodat je wat meer afstand krijgt en kunt kiezen wat je wel en niet meeneemt. Herken jij dat strenge stemmetje? Deel het in de comments.
Oh nee, niet weer. Ik kan dit niet meer aan. Miss Oh nee, niet weer. Ik kan dit niet meer aan. Misschien was dat het eerste wat je dacht toen de sirenes opnieuw begonnen. Het is niet gek als je merkt dat deze situatie veel van je vraagt. We volgen de instructies, houden het nieuws in de gaten, zoeken de schuilruimte op als dat nodig is en proberen ondertussen ons dagelijks leven draaiende te houden. Van buitenaf lijkt het misschien alsof we gewoon doorgaan. Maar veel mensen voelen zich moe. Op. Gespannen. Want ook als je doet wat er van je gevraagd wordt, kost het energie om steeds alert te zijn. Om telkens weer te schakelen tussen het gewone leven en de dreiging die op de achtergrond aanwezig is. Misschien merk je dat je sneller geprikkeld bent. Slechter slaapt. Minder geduld hebt. Of dat je juist nergens meer echt op kunt reageren. Hoe je reactie er ook uitziet: het zegt iets over de druk waaronder we al zo lang leven. Probeer vandaag, al is het maar voor een paar minuten, iets te doen wat je goed doet. Even naar buiten. Een gesprek met iemand die je vertrouwt. Een kop koffie in stilte. Een moment zonder nieuws. Wat helpt jou als alles even te veel voelt?
In geval van angst, depressie, chronische stress e In geval van angst, depressie, chronische stress en chronische pijn wordt vandaag de dag vaak ACT gebruikt. ACT staat voor Acceptance and Commitment Therapy. Het is een relatief moderne stroming binnen de gedragstherapie die mensen helpt om vaardigheden en instrumenten te ontwikkelen die ze juist kunnen inzetten wanneer het moeilijk is. In plaats van te focussen op het wegwerken van lastige gedachten of gevoelens, richt ACT zich op leren omgaan met wat er innerlijk gebeurt, terwijl je toch blijft bewegen richting wat voor jou belangrijk is. Dat noemen ze psychologische flexibiliteit. Dat sluit sterk aan bij waar wij het vaak over hebben: veerkracht ofwel het vermogen om te vallen en weer op te staan. Terwijl psychologische flexibiliteit meer gaat over kunnen meebewegen met wat er op dat moment is, zonder vast te raken in controle of verzet.
Thema Juni Tussen groei en acceptatie Sommige sit Thema Juni Tussen groei en acceptatie Sommige situaties kunnen veranderen. Andere niet. Hoe weet je wanneer het helpend is om ergens aan te werken? En wanneer vraagt een situatie juist om acceptatie? In juni staan we stil bij deze vragen. We verkennen thema’s als grenzen, groei, loslaten en omgaan met wat buiten je invloed ligt. We doorbreken het idee dat alles perfect moet zijn. Niet alles hoeft af of opgelost te worden. Acceptatie betekent niet dat iets goed of gemakkelijk is. Het betekent erkennen wat er is, ook als het pijn doet of anders loopt dan gehoopt. Deze maand verkennen we wanneer groei helpend is en wanneer acceptatie meer ruimte geeft.
Tuintherapie bij mensen met dementie – interview m Tuintherapie bij mensen met dementie – interview met tuintherapeute Tamar Hirshenzon Peiper Planten weerspiegelen wat mensen in het leven meemaken. Soms staan we in bloei, soms raken we uitgeput of trekken we ons terug. Het leven verloopt in fases, met verandering, groei en afscheid. Dementie is daarin ook een nieuwe fase van het leven, met een ander ritme en andere manieren van contact maken. Tijdens de therapie wordt gewerkt met alle zintuigen: voelen, ruiken, kijken, proeven en luisteren. Ook wanneer praten moeilijker wordt, blijft er via de zintuigen veel mogelijk. “Veel mensen met dementie kunnen zich niet meer uitdrukken zoals vroeger,” vertelt Tamar. “Dan gebruik ik planten en materialen uit de natuur om contact te maken. Ik let sterk op non-verbale reacties en op wat iemand ervaart. Wanneer ik een bloem geef, zie ik soms een glimlach of hoor ik een kleine ‘wauw’. Ik neem allerlei materialen mee: kruiden, zaden, stukjes hout, aarde, zand en water. Zo ontdek ik waar iemand op reageert en wat iemand prettig vindt.” In de zandbak werkt Tamar met kleine voorwerpen en figuurtjes waarmee mensen zonder woorden iets kunnen laten zien of uitbeelden. Zo ontstaat soms toch een verhaal of een gevoel dat gedeeld kan worden. Via kleine materialen en zintuiglijke prikkels kunnen herinneringen en emoties naar boven komen. Soms verschijnen gevoelens die anders verborgen blijven. Voor familieleden kan het moeilijk zijn om te zien hoe iemand verandert door dementie, zeker wanneer de vertrouwde communicatie verdwijnt. Tegelijk blijven er momenten van contact, herkenning en nabijheid bestaan. “Er blijft vaak meer mogelijk dan mensen denken,” zegt Tamar. “Soms gaat het niet om iets maken of presteren, maar gewoon om ruiken, voelen of opnieuw iets kleins ervaren in de natuur.” Bij het Elah Centrum vinden de sessies zowel individueel als in groepsverband plaats. Gesprekken gaan vaak over herinneringen, familie, gevoelens en relaties, steeds verbonden aan het onderwerp dat op dat moment in de therapie wordt aangeboden. #dementie #tuintherapie #elahcentrum
Bij muziektherapie hoeven woorden niet centraal te Bij muziektherapie hoeven woorden niet centraal te staan. Klank, ademhaling, ritme en luisteren kunnen al genoeg zijn om contact te maken. Samen met Nadav Mark duiken we in de wereld van muziektherapie en non-verbale communicatie. In elke ademhaling zit een klank. In elke beweging zit ritme. En ook zonder woorden - is er expressie. Woorden zijn belangrijk, maar ook begrenzend. Ze vragen om structuur en duidelijke betekenis. De non-verbale stem daarentegen is vrijer. Spontaan, persoonlijk en authentiek. Zonder nadenken, zonder plannen - het ontstaat gewoon. De therapeut stapt mee in de wereld van de cliënt, in diens klanken, ademhaling en ritme, en creëert een veilige muzikale ruimte - een open, gevoelige en afgestemde plek. Een plek waar elke klank ruimte krijgt. Waar iemand een geluid kan beginnen - en een ander daarop verdergaat. Waar ook non-verbale geluiden een taal worden. Dat maakt verbinding mogelijk voor mensen die zich niet of moeilijk verbaal uitdrukken, zoals bijvoorbeeld kinderen met autisme, mensen met afasie, dementie of andere vormen van non-verbale communicatieproblemen. En binnen die ruimte ontstaat iets dieps - het gevoel dat iemand je hoort, je begrijpt, en dat wat jij meebrengt betekenis heeft. De app van Nadav: bruikbare muziek voor therapeuten - muziek vinden op basis van het therapeutische doel: https://www.manishma.app/ De website van Nadav, over de verbinding tussen technologie, muziek en therapie: https://techtherapy-gamma.vercel.app/
Een kijkje in de wereld van muziektherapie, samen Een kijkje in de wereld van muziektherapie, samen met Nadav Mark, muziek- en computertherapeut bij Centrum Elah Bij trauma, stress of emotionele nood - zijn woorden er niet altijd. Woorden zijn afhankelijk van structuur en definitie. Maar de ongeremde stem maakt een andere vorm van expressie mogelijk - vrij, spontaan, persoonlijk en uniek voor ieder mens. Hoe werkt dat in de praktijk? Werken met klanken, ademhaling en geluiden. Afstemmen op het ritme en de ademhaling van de cliënt. Het spiegelen en aanvullen van geluiden. Een dialoog creëren - zonder woorden. Wat kan dat geven? Ritme kan rust brengen en een gevoel van stabiliteit geven. Klank maakt expressie mogelijk, ook zonder taal. Muziekinstrumenten helpen om ademhaling, gedachten en gevoelens te ordenen. Voor wie is het geschikt? Voor mensen die leven met trauma of emotionele overprikkeling, voor mensen met verbale moeilijkheden, zoals bijvoorbeeld kinderen met autisme, mensen met afasie of dementie - en eigenlijk voor iedereen bij wie woorden op een bepaald moment tekortschieten. Muzikale elementen activeren diepere hersengebieden dan taal, en maken daardoor directe toegang tot de gevoelswereld mogelijk - ook zonder woorden. Muziek is in die zin niet alleen een therapeutisch hulpmiddel - maar een taal op zichzelf. #muziektherapie #nonverbaal #elahcentrum
Het begin van het Elah Centrum is onlosmakelijk ve Het begin van het Elah Centrum is onlosmakelijk verbonden met de Wet Uitkeringen Vervolgingsslachtoffers (1973), die voorzag in financiële compensatie voor Holocaustoverlevenden. De aanvraagprocedure voor deze uitkering riep bij veel overlevenden nare herinneringen op en maakte sluimerend verdriet wakker, waardoor een acute behoefte ontstond aan psychosociale begeleiding. Deze hulp moest bij voorkeur in het Nederlands worden gegeven. Wat je in Nederland en in het Nederlands hebt beleefd, wil je ook in dezelfde taal navertellen, aan een hulpverlener die jouw cultuur, geschiedenis, normen en waarden begrijpt. Tegen het einde van de eeuwwisseling lieten maatjes van Elah weten dat er ook behoefte was aan gezellige sociaal-culturele bijeenkomsten: samen activiteiten ondernemen en praten in een vertrouwde taal. Iemand uit je eigen cultuur en traditie heeft vaak maar een half woord nodig. Hierop inspelend heeft Elah in samenwerking met de Irgoen Olei Holland de eerste opbouwgroepen opgezet. In de loop der jaren zijn daar andere groepen bijgekomen, niet alleen sociaal-culturele, maar ook schrijf- en filmgroepen. En het gaat nog steeds door. De allernieuwste groep, de Dutchess in Tel Aviv, is ontstaan als gevolg van 7 oktober 2023, waarbij opnieuw een grote behoefte ontstond — met name onder jongeren — om samen te komen, ervaringen te delen in de eigen taal, en gewoon samen te zijn en een vertrouwde groep om je heen te hebben. Naast groepswerk organiseert Elah ook landelijke evenementen voor de Nederlandse gemeenschap in Israël, zoals de jaarlijkse Jom HaZikaron LaShoah veLaGwoera, waarop gezamenlijk de Holocaust wordt herdacht, en de Maatjesdag, waarop alle vrijwilligers in het zonnetje worden gezet. Tot slot organiseert Elah af en toe Zoom-bijeenkomsten voor de Nederlandse gemeenschap, speciaal in tijden van dreiging en nood, wanneer het moeilijk is om de deur uit te gaan. Zo kunnen actuele ontwikkelingen samen besproken worden in een vertrouwde omgeving en taal. Zo blijft Elah, na 47 jaar, een plek van verbinding, steun en herinnering, speciaal ook voor de Nederlandse gemeenschap.
Trauma is vaak verbonden met de taal waarin het is Trauma is vaak verbonden met de taal waarin het is beleefd. Herinneringen en gevoelens zijn onder andere opgeslagen in woorden, klanken en zinnen. Wie die taal overslaat, mist soms toegang tot wat er echt speelt. Therapie in de moedertaal kan essentieel zijn. Het vergroot erkenning, geeft veiligheid en maakt diepere verwerking mogelijk. Je wordt niet alleen begrepen in wat je zegt, maar ook in hoe je het bedoelt — binnen je eigen culturele en emotionele context. Daarom is in 1979 het Elah Centrum opgericht: om overlevenden van de Holocaust, hun partners en nakomelingen in hun eigen taal psychische en sociale hulp te biedendoor en voor mensen uit Nederland. Het was de eerste instelling in Israël die zulke ondersteuning bood. Taal is natuurlijk niet de enige ingang. Wanneer woorden moeilijk zijn of (deels) wegvallen — bijvoorbeeld bij dementie, afasie of wanneer iemand non-verbaal is — blijft contact mogelijk. Via lichaamstaal, ritme, ademhaling, muziek, beeld of simpelweg aanwezigheid kan er nog steeds iets gedeeld en verwerkt worden. Daarom gaat therapie niet alleen over spreken, maar over afstemmen. Over aansluiten bij de vorm van communicatie die op dat moment wél beschikbaar is.
Dankbaarheid is iets waar je je brein in kunt trai Dankbaarheid is iets waar je je brein in kunt trainen. Door bewust stil te staan bij wat goed is, hoe klein ook, versterk je stap voor stap een positievere focus. Soms veranderen/relativeren moeilijke tijden niet alleen wat zwaar voelt, maar ook wat waardevol wordt. Juist in therapie ontstaat er vaak ruimte om opnieuw stil te staan bij wat er wél is: kleine lichtpuntjes, momenten van rust, steun of innerlijke kracht die misschien eerst minder zichtbaar waren. Dankbaarheid betekent niet dat moeilijke gevoelens er niet mogen zijn. Het betekent dat er, naast alles wat zwaar is, ook ruimte kan ontstaan voor wat voedt en draagt. Een eenvoudige oefening kan zijn om elke dag drie dingen op te schrijven waar je dankbaar voor bent. Groot of klein. Zo train je je aandacht stap voor stap om ook het goede bewuster te zien.
Soms laat een ingrijpende periode niet alleen moei Soms laat een ingrijpende periode niet alleen moeilijke sporen na, maar kan die ook het begin zijn van iets nieuws. Dat noemen we posttraumatische groei: positieve veranderingen die kunnen ontstaan ná een heftige ervaring. Het concept werd ontwikkeld door psychologen Richard Tedeschi en Lawrence Calhoun. Veerkracht is het vermogen om te vallen en weer op te staan. Posttraumatische groei gaat een stap verder: het gaat over wat iemand door die ervaring in zichzelf ontwikkelt. Bijvoorbeeld: – meer waardering voor het leven – diepere relaties en meer verbinding – nieuwe prioriteiten – meer innerlijke kracht – persoonlijke of spirituele verdieping – bewuster leven – verandering in werk of richting – anderen willen helpen vanuit eigen ervaring Belangrijk om te weten: groei is geen verplichting. Het ontstaat niet bij iedereen op dezelfde manier of in hetzelfde tempo. En groei kan bestaan naast verdriet, pijn of trauma. Vaak is eerst ruimte nodig voor herstel, verwerking en veiligheid. #postraumatischegroei #veerkracht #elahcentrum
Jom HaAtsmaoet voelt niet alleen als een viering, Jom HaAtsmaoet voelt niet alleen als een viering, maar ook als een moment van reflectie. Tussen trots en kwetsbaarheid, tussen dankbaarheid en het bewustzijn van de prijs die verbonden is aan hier kunnen leven. Een paar persoonlijke stemmen uit de Nederlandse gemeenschap in Israël laten zien hoe complex — en tegelijk hoe waardevol — dit land is.
Volg op Instagram

Nieuws & Updates

Vorig bericht
Holocaust-herdenking 2024
Volgend bericht
Artikel in NIW

Volg ons op Instagram en Youtube

  • Contact
  • Missie
  • Wie helpen we?
  • Werk van Elah Israel
  • ANBI
  • Bestuur
  • Comite van Aanbeveling

© 2026 Stichting Elah Nederland

Thema gemaakt door Anders Noren — Boven ↑

We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze website zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van de website, gaan we er vanuit dat ermee instemt.