Ga naar de inhoud

Doneer aan Elah

Stichting Elah Nederland
  • Home
  • Over Elah
  • Nieuws & Updates
  • Holocaust herdenking
  • Media
  • Home
  • Over Elah
  • Nieuws & Updates
  • Holocaust herdenking
  • Media

Bekijk onze posts op Instagram

19 september 2024 / Janneke_admin

elahnederland

Elah: psychosociale hulp na trauma en verlies, oorspronkelijk opgericht in 1979 om steun te bieden aan Nederlandse Holocaust-overlevenden in Israël.
Het begin van het Elah Centrum is onlosmakelijk ve Het begin van het Elah Centrum is onlosmakelijk verbonden met de Wet Uitkeringen Vervolgingsslachtoffers (1973), die voorzag in financiële compensatie voor Holocaustoverlevenden. De aanvraagprocedure voor deze uitkering riep bij veel overlevenden nare herinneringen op en maakte sluimerend verdriet wakker, waardoor een acute behoefte ontstond aan psychosociale begeleiding. Deze hulp moest bij voorkeur in het Nederlands worden gegeven. Wat je in Nederland en in het Nederlands hebt beleefd, wil je ook in dezelfde taal navertellen, aan een hulpverlener die jouw cultuur, geschiedenis, normen en waarden begrijpt. Tegen het einde van de eeuwwisseling lieten maatjes van Elah weten dat er ook behoefte was aan gezellige sociaal-culturele bijeenkomsten: samen activiteiten ondernemen en praten in een vertrouwde taal. Iemand uit je eigen cultuur en traditie heeft vaak maar een half woord nodig. Hierop inspelend heeft Elah in samenwerking met de Irgoen Olei Holland de eerste opbouwgroepen opgezet. In de loop der jaren zijn daar andere groepen bijgekomen, niet alleen sociaal-culturele, maar ook schrijf- en filmgroepen. En het gaat nog steeds door. De allernieuwste groep, de Dutchess in Tel Aviv, is ontstaan als gevolg van 7 oktober 2023, waarbij opnieuw een grote behoefte ontstond — met name onder jongeren — om samen te komen, ervaringen te delen in de eigen taal, en gewoon samen te zijn en een vertrouwde groep om je heen te hebben. Naast groepswerk organiseert Elah ook landelijke evenementen voor de Nederlandse gemeenschap in Israël, zoals de jaarlijkse Jom HaZikaron LaShoah veLaGwoera, waarop gezamenlijk de Holocaust wordt herdacht, en de Maatjesdag, waarop alle vrijwilligers in het zonnetje worden gezet. Tot slot organiseert Elah af en toe Zoom-bijeenkomsten voor de Nederlandse gemeenschap, speciaal in tijden van dreiging en nood, wanneer het moeilijk is om de deur uit te gaan. Zo kunnen actuele ontwikkelingen samen besproken worden in een vertrouwde omgeving en taal. Zo blijft Elah, na 47 jaar, een plek van verbinding, steun en herinnering, speciaal ook voor de Nederlandse gemeenschap.
Trauma is vaak verbonden met de taal waarin het is Trauma is vaak verbonden met de taal waarin het is beleefd. Herinneringen en gevoelens zijn onder andere opgeslagen in woorden, klanken en zinnen. Wie die taal overslaat, mist soms toegang tot wat er echt speelt. Therapie in de moedertaal kan essentieel zijn. Het vergroot erkenning, geeft veiligheid en maakt diepere verwerking mogelijk. Je wordt niet alleen begrepen in wat je zegt, maar ook in hoe je het bedoelt — binnen je eigen culturele en emotionele context. Daarom is in 1979 het Elah Centrum opgericht: om overlevenden van de Holocaust, hun partners en nakomelingen in hun eigen taal psychische en sociale hulp te biedendoor en voor mensen uit Nederland. Het was de eerste instelling in Israël die zulke ondersteuning bood. Taal is natuurlijk niet de enige ingang. Wanneer woorden moeilijk zijn of (deels) wegvallen — bijvoorbeeld bij dementie, afasie of wanneer iemand non-verbaal is — blijft contact mogelijk. Via lichaamstaal, ritme, ademhaling, muziek, beeld of simpelweg aanwezigheid kan er nog steeds iets gedeeld en verwerkt worden. Daarom gaat therapie niet alleen over spreken, maar over afstemmen. Over aansluiten bij de vorm van communicatie die op dat moment wél beschikbaar is.
Dankbaarheid is iets waar je je brein in kunt trai Dankbaarheid is iets waar je je brein in kunt trainen. Door bewust stil te staan bij wat goed is, hoe klein ook, versterk je stap voor stap een positievere focus. Soms veranderen/relativeren moeilijke tijden niet alleen wat zwaar voelt, maar ook wat waardevol wordt. Juist in therapie ontstaat er vaak ruimte om opnieuw stil te staan bij wat er wél is: kleine lichtpuntjes, momenten van rust, steun of innerlijke kracht die misschien eerst minder zichtbaar waren. Dankbaarheid betekent niet dat moeilijke gevoelens er niet mogen zijn. Het betekent dat er, naast alles wat zwaar is, ook ruimte kan ontstaan voor wat voedt en draagt. Een eenvoudige oefening kan zijn om elke dag drie dingen op te schrijven waar je dankbaar voor bent. Groot of klein. Zo train je je aandacht stap voor stap om ook het goede bewuster te zien.
Soms laat een ingrijpende periode niet alleen moei Soms laat een ingrijpende periode niet alleen moeilijke sporen na, maar kan die ook het begin zijn van iets nieuws. Dat noemen we posttraumatische groei: positieve veranderingen die kunnen ontstaan ná een heftige ervaring. Het concept werd ontwikkeld door psychologen Richard Tedeschi en Lawrence Calhoun. Veerkracht is het vermogen om te vallen en weer op te staan. Posttraumatische groei gaat een stap verder: het gaat over wat iemand door die ervaring in zichzelf ontwikkelt. Bijvoorbeeld: – meer waardering voor het leven – diepere relaties en meer verbinding – nieuwe prioriteiten – meer innerlijke kracht – persoonlijke of spirituele verdieping – bewuster leven – verandering in werk of richting – anderen willen helpen vanuit eigen ervaring Belangrijk om te weten: groei is geen verplichting. Het ontstaat niet bij iedereen op dezelfde manier of in hetzelfde tempo. En groei kan bestaan naast verdriet, pijn of trauma. Vaak is eerst ruimte nodig voor herstel, verwerking en veiligheid. #postraumatischegroei #veerkracht #elahcentrum
Jom HaAtsmaoet voelt niet alleen als een viering, Jom HaAtsmaoet voelt niet alleen als een viering, maar ook als een moment van reflectie. Tussen trots en kwetsbaarheid, tussen dankbaarheid en het bewustzijn van de prijs die verbonden is aan hier kunnen leven. Een paar persoonlijke stemmen uit de Nederlandse gemeenschap in Israël laten zien hoe complex — en tegelijk hoe waardevol — dit land is.
‘Vroeg, heel vroeg in de ochtend gingen wij op weg ‘Vroeg, heel vroeg in de ochtend gingen wij op weg. Wij keerden ons gezicht naar de koude wind. De sporen van de storm waren overal, als een brandend teken, als een bittere schreeuw.’ (Rachel Shapira) Jom HaZikaron 5786 valt na tweeënhalf lange en bijna ondragelijke jaren die voelden als een existentiële achtbaanrit. Het lijkt alsof de pijn en het verdriet hun grens hebben bereikt, en de sporen van de storm overal zichtbaar zijn. Er zijn momenten in de literatuur, in de Bijbel en in de poëzie waarop zelfs woorden zwijgen. Omdat er niets meer te zeggen valt, omdat wat zich voltrekt groter is dan taal. Bijvoorbeeld het moment waarop over Aharon wordt gezegd, nadat hij hoorde over het verlies van zijn twee zonen: ‘..En Aharon zweeg’ Dezelfde stilte klinkt ook door in ‘De Zilveren Schaal’ van Natan Alterman, in de aangrijpende ontmoeting met de jongen en het meisje, de anonieme dragers van offer en opoffering: ‘..En het land verstilde, het oog van de hemel rood.’ Ook hier lijkt de wereld haar adem in te houden. Geen applaus, geen grote woorden. Alleen stilte, en het besef van de hoge prijs die is betaald. Dit jaar beweegt Jom HaZikaron zich tussen deze twee vormen van stilte, tussen ‘En Aharon zweeg’, ofwel de persoonlijke, intense stilte van wie het dierbaarste verloor, en ‘En het land verstilde, het oog van de hemel rood’, ofwel de gezamenlijke stilte van een heel volk dat naar rode hemelen kijkt en samen de herinnering aan de gevallenen draagt.
April is de Autism Awareness-maand — een moment om April is de Autism Awareness-maand — een moment om stil te staan bij onze samenleving: in hoeverre is er werkelijk plek voor ieder mens, en in hoeverre slagen we erin om echte verbondenheid te creëren? Sinds het begin van de oorlog werkt het Elah Centrum samen met jeugdbewegingen door het hele land. Al snel werd vanuit het veld duidelijk: naast educatieve begeleiding is er ook een diepe behoefte aan emotionele ondersteuning. We begonnen in de grensregio in het zuiden van Israël, en geleidelijk werd duidelijk hoe breed deze behoefte is — en dat de aanhoudende situatie in Israël voelbaar is voor jongeren in het hele land. In ontmoetingen met coördinatoren, begeleiders en jongeren — via Zoom en ook face-to-face — creëren we een plek om te delen. Een plek waar ruimte is om uit te spreken wat er speelt, erkenning te krijgen en je minder alleen te voelen. We proberen samen grip te krijgen op wat er gebeurt, woorden te geven aan wat soms moeilijk te begrijpen is, en ons te richten op wat wél in onze handen ligt. Juist nu houden we vast aan iets essentieels: ondanks de onzekerheid en de zwaarte van deze tijd zijn we niet machteloos. We hebben veerkracht — en wat we doen, doet ertoe. Binnen deze samenwerkingen is ook de jeugdbeweging Knafayim Shel Krembo (De Vleugels van Krembo) actief. Knafayim Shel Krembo is een jeugdbeweging voor jongeren met en zonder beperking — een plek waar geen “wij” en “zij” bestaat, maar één gedeelde omgeving waarin iedereen erbij hoort. Binnen de beweging nemen jongeren met en zonder beperking deel, waaronder ook jongeren met een autismediagnose. Zij vervullen verschillende rollen binnen de beweging — als begeleiders, deelnemers of commissieleden — los van hun diagnose. In een model waarin jongeren elkaar begeleiden, kan ieder zichzelf zijn, precies zoals hij of zij is. Het is niet alleen een gezamenlijke activiteit — het is een diep gevoel van verbondenheid. Een plek waar je gezien en geaccepteerd wordt, en waar je ook zelf van betekenis bent voor anderen. Want uiteindelijk is wat daar elke week opnieuw ontstaat eenvoudig, maar diepgaand: een gemeenschap waarin iedereen een plek heeft. #autisme #autismawarenessmonth #elahcentrum
De jaarlijkse Jom Hasjoa-herdenking van het Elah C De jaarlijkse Jom Hasjoa-herdenking van het Elah Centrum kon dit jaar helaas niet doorgaan, maar we zijn heel dankbaar dat we in samenwerking met de Nederlandse ambassade een waardige herdenking in klein en intiem verband hebben kunnen houden. In de huiskamer van ambassadeur Mariët Schuurman kwamen we samen voor een Zikaron BaSalon. Tijdens deze bijzondere bijeenkomst deelden Rob Coopman en Greet Coopman hun indrukwekkende levensverhaal. Zonder dat zij het van elkaar wisten, liepen hun levens in de grote lijnen parallel. Beiden behoren tot de ‘Onbekende Kinderen’, die in september 44 met de allerlaatste trein uit Westerbork naar Bergen-Belsen en vandaar naar Theresienstadt werden gedeporteerd. De groep bestond uit 51 kinderen die veelal in de onderduik onder een valse naam waren opgepakt en van wie de identiteit lange tijd onbekend bleef. Rob en Greet zelf ontdekten ook pas na zesendertig jaar huwelijk dat zij beiden tot deze groep behoorden en hoe diep hun geschiedenissen met elkaar verweven waren. Na hun aangrijpende verhaal hebben we onze traditie voortgezet en namen voorgelezen van dierbaren die zijn vermoord. Zolang hun namen worden genoemd, blijft hun herinnering levend. Opdat hun nagedachtenis tot zegen zal zijn. #jomhasjoa #zikaronbasalon #elahcentrum
Picture this: je bent onderweg naar familie, in de Picture this: je bent onderweg naar familie, in de taxi. Plotseling een alarm. We stoppen in Bat Yam. Eerst proberen we een schuilplek te vinden naast de canyon — gesloten. Dus gaan we maar een willekeurig huis binnen. Geen wifi. Alleen ik en de taxichauffeur. We zitten daar, wachtend. En ergens hangt er ook een vreemd gevoel — een soort spanning, iets dat soms zelfs een beetje eng is. Deze Pesach voelt anders. De seder gaat niet volgens het bekende ritme. Niet zoals we gewend zijn. Iedereen past zich aan, zoekt naar een nieuwe vorm. Zoals mijn collega, sociaal werker en psychotherapeut Dina Dror vertelt: in kibboets Be’eri bestaat al sinds de jaren ’50 de traditie om samen seder te vieren. Dit jaar kon dat niet. Dus namen ze het van tevoren op. Ook Yaela Cohen, directeur van de Nederlandse afdeling van het Elah Centrum, vertelt: “Wij hebben deze keer de seder met onze buren en vrienden gedaan, omdat ik het echt niet zag zitten om onderweg in de berm te liggen vanwege raketten.” En zo voelt het overal: mensen zoeken naar oplossingen. Creatieve manieren om toch samen te zijn, om toch betekenis te geven. Bijna niemand geeft op. En misschien wel wat het meest opvalt in deze tijd: de humor. Soms een beetje zwart. Een grapje tussendoor, juist op de momenten dat het ook spannend of eng voelt. Misschien is dat wel wat ons draaiende houdt. #pesach #pesach2026 #veerkracht
Het Elah Centrum wenst iedereen een Pesach van onb Het Elah Centrum wenst iedereen een Pesach van onbekommerde vrijheid, van heldere voorjaarsluchten en van uiterlijke en innerlijke rust. Chag Sameach 🍷
Muzikale oefeningen van Ira Negbi, muziektherapeut Muzikale oefeningen van Ira Negbi, muziektherapeut bij Elah Centrum Muziek kan helpen om spanning te verlagen en meer rust in het lichaam te brengen, zegt onze collega Ira. Ze geeft ons drie praktische oefeningen: 1. Ankerlied – een veilige basis Kies een bekend lied dat een positieve of rustige associatie oproept. Ga zitten op een comfortabele plek en luister aandachtig. Let op je ademhaling tijdens het luisteren. Leg eventueel een hand op je buik of borst en blijf kort bij het gevoel dat het lied oproept. 2. Adem op muziek – reguleren via ritme Kies rustige muziek met een gelijkmatig tempo. Adem in gedurende 4 tellen, adem uit in 5–6 tellen. Blijf dit doen gedurende het hele nummer. Herhaal dit eventueel tot er meer rust ontstaat. 3. Neuriën of zacht zingen – lichaamsgerichte ontspanning Kies een eenvoudig of bekend lied. Neurie zacht of zing zonder woorden. Merk op waar je de trilling voelt in je lichaam (keel, borst, buik). Eventueel kun je zacht bewegen of wiegen tijdens het neuriën. Welke muziek geeft jou rust of een gevoel van veiligheid? Welke melodie werkt als jouw anker? Deel het in de reacties. #muziektherapie #elahcentrum
Gabriëlle Hirsprung, oorspronkelijk uit Breda en w Gabriëlle Hirsprung, oorspronkelijk uit Breda en woonachtig in Kadima, deelt wat haar op de been houdt: ‘Sinds de eerste dag is mijn man opgeroepen voor miloeiem. In deze periode zijn het mijn poezen, hond, de kakatoe en de paarden die me dragen. Ik ben veel met ze bezig, en ze houden me gezelschap, ook in de saferoom. ‘Wat me daarnaast kracht geeft, is mijn ruitersportwinkel. Juist nu hebben mensen meer tijd om met hun paard bezig te zijn. Ze blijven komen en kopen. Dat zorgt ervoor dat ik contact met mensen heb. Paardenmensen vind ik altijd wel interesant. ‘Mijn man zit in het noorden, bij de grens met Libanon. Ook al heb ik het geluk dat ik thuis een saferoom heb en alleen naar beneden hoef te lopen, sta je voortdurend op scherp. Luisterend en wachtend. Altijd in de startblokken. ‘De stress stapelt zich op. Ik ben niet bang uitgevallen en het is waarschijnlijk ook heel Nederlands te denken dat het niet zo een vaart zal lopen, maar toch moet het ergens vallen en dat kan net zo goed bij jou zijn, waar je ook bent. Hier in de buurt, in Haniel en in Mishmeret zijn hele grote dingen uit de lucht komen vallen. ‘Tien keer per dag heb ik mijn man voor nodig, als de computer raar doet of iets in huis stuk gaat. Ik merk nu hoe behulpzaam hij eigenlijk altijd is. Nu hij er niet is, waardeer ik hem meer. ‘Maar wat ik misschien nog wel het moeilijkst vind, is de afstand tot mijn familie en vrienden in Nederland. Het gevoel dat ze niet echt begrijpen wat hier gebeurt. Ik kreeg een uitnodiging voor een familie reunie.. Begrijpen ze niet niet dat er geen commerciele vluchten zijn? Een neef zei tegen mij: Maar je hebt toch het afweersysteem? Alsof bescherming betekent dat er niets aan de hand is. Alsof een saferoom de realiteit verzacht. Alsof dat altijd 100% werkt. Snappen ze niet dat wij als kippen zitten opgehokt, omdat het niet veilig is om een boswandeling te maken of naar het strand te gaan, dat mijn wekelijkse buikdansles voor de zoveelste keer word afgezegd, dat je door de supermarket racet om snel weer terug bij je saferoom te zijn. Die erkenning, dat gemis aan begrip, doet pijn. Die steun zou zoveel betekenen.’
Dag van de maatschappelijk werker Ter gelegenheid Dag van de maatschappelijk werker Ter gelegenheid van de Internationale Dag van de Maatschappelijk Werker vroegen we de maatschappelijk werkers van het Elah Centrum hoe het is om in deze tijd (van oorlog, waarin zoveel mensen leven met angst, verlies en onzekerheid) hun werk te doen. Amit Gutman: “Ik probeer de oorlog niet alleen door mijn eigen ogen te zien, maar me ook in te leven in hoe deze werkelijkheid wordt ervaren door Holocaustoverlevenden, vrouwen in nood en mensen met posttraumatische stress. Dat maakt voor mij duidelijk – en steeds weer opnieuw – hoe belangrijk ons werk is: mensen zien, luisteren en er zijn voor de ander. Iemand niet alleen laten, dit alles met een open hart.” Yaela Cohen Kool: “Het betekent er zijn voor je cliënten, ook na een slapeloze nacht terwijl je je zorgen maakt om je dierbaren. Kaarten meenemen naar de schuilruimte en delen met buren, een kassière in de supermarkt bemoedigen die ondanks het gevaar werkt. De ander blijven zien, terwijl je probeert je dagelijkse routine en je gezonde verstand erbij te houden.” Lees verder in de eerste comment. #socialworker #maatschappelijkwerker #elahcentrum
Ik spreek met Naomi Le Poole (25) uit Ramat Gan (o Ik spreek met Naomi Le Poole (25) uit Ramat Gan (oorspronkelijk uit Doetinchem). “Op dit moment zit ik in Givatayim, bij de ouders van mijn verloofde. Zij hebben daar een veilige kamer, dus we verblijven hier tijdelijk tot het weer rustiger wordt.” Naomi is hoofd van de digitale afdeling bij StandWithUs Nederland. Wat haar in deze periode het meest raakt, is hoe het dagelijkse leven ondanks alles doorgaat. “Het is bijzonder om te zien dat, ondanks de vele alarmen, iedereen gewoon doorgaat. Je hoort eerst het pre-alarm, daarna het echte alarm. Dan ga je naar schuilkelder, en daarna ga je weer terug naar je routine. Laatst zat ik in een miklat met allemaal kinderen. Ze keken niet eens op of om. Toen dacht ik: wauw, dat is toch bijzonder.” Tegelijk voelt ze ook iets anders. “Deze keer heb ik het gevoel dat meer mensen met ons meeleven. Ik kreeg laatst een bericht uit Teheran: ‘Bedankt dat jullie voor onze vrijheid in de schuilkelder zitten.’ Dat vond ik heel bijzonder. Het laat ook zien hoe het digitale deel van ons leven mensen dichter bij elkaar kan brengen.” De dagen voordat alles begon, hadden Naomi en haar partner nog plannen om weg te gaan. “De vrijdag voordat het begon waren we nog in Ramat Gan. We zouden van zaterdag tot woensdag naar Eilat gaan. Omdat mijn verloofde veel in miloeim zit, vooral in het noorden van Israël, waren we bang dat deze snel zou worden opgeroepen. Daarom besloten we om al op vrijdag naar Mitzpe Ramon te rijden, zodat we daarna makkelijker naar Eilat konden als er iets zou gebeuren.” Die angst bleek niet ongegrond. “Die ochtend werd ik wakker met een vreemd gevoel. Er was nog niets gebeurd, maar een uur later begonnen de alarmen. Toen zijn we snel naar Eilat gereden. Toen de eerste raketten kwamen, waren we al bij het tankstation naast de stad.” En daar gebeurde iets wat ze nooit zal vergeten. “Hoewel alles dicht was, gingen we naar een uitkijkpunt. Toen ik aankwam, zag ik ineens een romantisch gedekte tafel met eten. Eerst deed ik alsof ik het niet doorhad, maar al snel pakte mijn vriend een ring.” Lees verder in de eerste comment
Instagram bericht 18086069411178705 Instagram bericht 18086069411178705
Na tien dagen Roaring Lion en ontelbare tripjes na Na tien dagen Roaring Lion en ontelbare tripjes naar de mieklat of mamad voelen we ons soms uitgeput, angstig of machteloos. Daarom is het fijn om elkaar op te zoeken. Het Elah Centrum nodigt de Nederlandse gemeenschap in Israël en gestrande Nederlanders van harte uit voor een Zoom-bijeenkomst op woensdag 11 maart om 12.00 uur, waarin we ervaringen kunnen delen, bij elkaar steun kunnen vinden en in een warme en veilige omgeving even op adem kunnen komen. De bijeenkomst wordt begeleid door onze gewaardeerde en bijzonder ervaren collega Irit Maman. 📲 Aanmelden via WhatsApp: 050-3733613 📩 Of per e-mail: irit@elah.org.il 🔗 Zoom-link: https://zoom.us/j/95249047962?pwd=9XSoIVhbixi6Ghuc6ulZPM3Ot0Dh57.1 Je bent van harte welkom.
Op deze Internationale Vrouwendag, midden in Roari Op deze Internationale Vrouwendag, midden in Roaring Lion, voelt alles een beetje vreemd. De dagen lijken in elkaar over te lopen — een uitgerekte tijdspanne zonder duidelijk begin of einde. Woorden als ‘kracht’ en ‘veerkracht’ raken zelf uitgeput. Misschien is het daarom dat de uitspraken van Brené Brown zo blijven hangen. Zij definieert kwetsbaarheid niet als zwakte, maar als de ultieme vorm van moed: het vermogen om te leven met onzekerheid, risico en emotionele openheid. Volgens haar is echte moed niet de afwezigheid van angst, maar de bereidheid om die te accepteren en tegelijkertijd te blijven functioneren. Om zichtbaar te blijven, te blijven zorgen, te blijven hopen, zelfs wanneer je niet weet wat er morgen komt. Op deze Internationale Vrouwendag zien we die moed op verschillende plekken, niet in het minst hier in Israël, bij al die vrouwen die in schuilkelders hun kinderen vasthouden, blijven werken, blijven zorgen en het dagelijks leven proberen vol te houden, ook al voelt het alsof onze batterijen bijna op zijn. Het is te zien in de vrouw van de verzekering die me belt terwijl haar kleine kinderen om haar heen scharrelen, in de fysiotherapeute die klanten in nood ondanks het risico thuis opzoekt en behandelt, in de oma die haar kleinkinderen meeneemt naar haar huis om haar kinderen te ontlasten, en in de vrouwen die er helemaal alleen voorstaan. #internationalevrouwendag #elahcentrum
In deze uitdagende tijd is het normaal om te pieke In deze uitdagende tijd is het normaal om te piekeren, je overweldigd te voelen of machteloos. Hier kan het Covey-model helpen. Het is een simpel maar krachtig hulpmiddel om je energie slim te gebruiken? en je gevoel van controle te versterken. Het Covey model presenteert de zogenaamde cirkel van invloed ofwel activiteiten in onzekere tijden die je een gevoel van houvast geven: steun geven aan jezelf en anderen, vrijwilligerswerk en hulp, je routine zo gezond mogelijk houden, en meer. Proactieve mensen richten hun aandacht hierop en versterken zo hun gevoel van controle Daartegenover staat de cirkel van machteloosheid, die omvat waar je geen controle op hebt: hoe lang de oorlog duurt, de gevolgen ervan, de strategische beslissingen van leiders, en ook – wanneer gaat het alarm af? Mensen die reactief zijn, blijven hangen in deze cirkel en voelen zich vaak machteloos. Hoe meer je je richt op wat je wél kunt doen, hoe kleiner het gevoel van machteloosheid wordt en hoe de cirkel van machteloosheid vanzelf krimpt. Op deze manier krijgen we onze controle, onze kracht en onze hoop terug. Dat is waar dit model om draait. #veerkracht #oorlog #elahcentrum
De oorlog met Iran treft ons op een moment waarop De oorlog met Iran treft ons op een moment waarop onze krachten al grotendeels lijken opgebruikt. Na maanden van spanning, onzekerheid en voortdurende alertheid gebeurt precies datgene waarvan we hoopten dat het misschien kon worden vermeden. En ook al lag de oorlog in de lijn der verwachting, het hakt erin. We leven in een noodsituatie en houden tegelijkertijd het dagelijks leven draaiende. We weten dat het laatste woord nog niet is gezegd, en toch blijven we functioneren. Voor onze omgeving. Voor onze gezinnen. Voor onszelf. Hoeveel energie kost het om vol te houden? Laten we vooropstellen: niemand hoeft hier bovenmenselijk te zijn. Wat nu nodig is, is mildheid. Zelfcompassie. Als we met meer empathie naar onszelf kijken, ontstaat er ruimte om weer adem te halen. We kunnen voor onszelf een veilige haven zijn. Van binnen ontstaat de rust die we naar buiten uitdragen. Met die instelling kijken we naar morgen en de dag erna. Stap voor stap. We vinden onze plek opnieuw. Omdat we geen andere keuze hebben. Rona Ackerman Adjunct-directeur
Wat al maanden in de lucht hing, werd gisterochten Wat al maanden in de lucht hing, werd gisterochtend weer werkelijkheid. Het voelt zwaar en overweldigend, moeilijk te dragen omdat we allemaal al uitgeput zijn door de afgelopen jaren. Het Elah Centrum biedt vijf gratis therapiesessies aan voor iedereen die behoefte voelt aan steun vanwege de veiligheidsituatie. Heb je hier ook behoefte aan? Stuur ons dan een bericht via WhatsApp naar 050-6644000.
Volg op Instagram

Nieuws & Updates

Vorig bericht
Holocaust-herdenking 2024
Volgend bericht
Artikel in NIW

Volg ons op Instagram en Youtube

  • Contact
  • Missie
  • Wie helpen we?
  • Werk van Elah Israel
  • ANBI
  • Bestuur
  • Comite van Aanbeveling

© 2026 Stichting Elah Nederland

Thema gemaakt door Anders Noren — Boven ↑

We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze website zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van de website, gaan we er vanuit dat ermee instemt.