Tag archieven: beth joles

Nederlandse ouderenhuizen tijdens corona

Als alles goed blijft gaan, wordt het leven binnenkort weer min of meer zoals we het kenden, ook in de Nederlandse ouderenhuizen in Herzlia en Haifa. In Beth Juliana verwachten ze begin juni de deuren te openen, en ook Beth Joles verwelkomt gauw weer bezoekers.

,,We blijven de ontwikkelingen in het land op de voet volgen’’, vertelt Shoshannah Nasch, directrice van Beth Juliana. ,,Iedereen is bang voor een tweede golf. In dat geval zullen we direct handelen, net als in maart, toen we relatief vroeg besloten om de deur op slot te doen. Dat was pijnlijk, maar uiteindelijk hebben we geen corona in huis gehad.’’
Hoe beleefden bewoners de afsluiting?
Shoshannah: ,,We hebben besloten Beth Juliana als een gezin te benaderen en behandelen. Dat betekent dat de deur op slot ging en niemand meer naar binnen of naar buiten kon, maar binnenshuis bleef iedereen vrij om te gaan en staan waar ze wilden. In sommige ouderhuizen mochten de bewoners zelfs niet hun kamer verlaten. Dat was bij ons niet het geval. Daarmee hebben we, hoop ik, het gevoel van eenzaamheid een beetje verlicht.’’
De eetzaal van Beth Juliana bleef open, en gegeten werd daar steeds in kleine groepjes. Ook de feestdagen zijn in kleine groepjes gevierd. Shoshannah: ,,Met Pesach hebben we elf verschillende groepen gevormd, die allemaal een eigen karakter hadden en programma boden: Nederlands- of Hebreeuwssprekend, een lange of een korte seider, zo konden de bewoners kiezen voor de stijl die hen het beste paste. Natuurlijk hadden de meesten het liefst de Seider met hun familie gevierd, maar dit bleek een heel gezellig alternatief.’’
In plaats van het dagelijkse koffie-uur in de lobby is de afgelopen tijd op iedere etage een koffiehoek ingericht, waar een staflid een uur lang bewoners van de etage ontvangt. Shoshannah: ,,Sommige bewoners vinden dat zelfs een verandering ten goede. Normaal gesproken gaan ze tijdens het koffiedrinken bij hun vaste vrienden en bekenden in de grote zaal zitten. Maar nu leren ze opeens buren kennen en andere bewoners van de etage. Ook Jom Hasjoa hadden ze contact op de etage. Die dag hebben we de bewoners voorgesteld naast hun kamerdeur te gaan zitten, terwijl we via de intercom teksten voorlazen en muziek lieten horen. Dat beleefden de mensen als heel intiem.’’

Ook Beth Joles heeft de laatste maanden voortreffelijk doorstaan. De afgelopen week zijn alle bewoners en stafleden op corona getest. In medische termen was de uitslag honderd procent negatief, maar directeur Chaim Birnbaum beschrijft het als het meest positieve resultaat denkbaar.
Chaim: ,,Van begin maart tot eind mei was het ouderenhuis voor niet-bewoners gesloten, en warme maaltijden zijn dagelijks in de particuliere woningen bezorgd. Sommige activiteiten werden afgelast, maar de taallessen – wekelijks wordt in zes talen lesgegeven – gingen in kleine groepjes door.
,,Verder is Beth Joles gezegend met ‘in house musici’, die verschillende malen per week op alle verdiepingen concerten gaven. De bewoners hoefden maar hun voordeur open te zetten om te genieten van klassieke en lichte muziek. Op sommige gedenk- en feestdagen verhuisden de musici naar de patio, en konden de bewoners vanaf het balkon meeluisteren.’’
Al met al, aldus Birnbaum, kijken we terug op een moeilijke, maar verbindende periode. ,,Buitenstaanders hadden vaak medelijden met bewoners van ouderenhuizen, maar het gevoel van een grote familie, waar Beth Joles al 63 jaar prat op gaat, is de afgelopen tijd juist nog meer versterkt.’’

Samenvatting lezing over ouderdomszorg Jeruzalem

Dr. Meindert Boonzaaijer, die een deel van zijn opleiding in Beth Joles (Haifa) deed, is bijzonder geinteresseerd in de levensverhalen en gezondheidstoestand van Sjoa-overlevenden. De laatste week van november was hij in Jeruzalem en ontmoette clienten en maatjes van Elah, die vragen uit hun vrijwilligerswerk aan hem voorlegden.

 

Zie je verschillen tussen ouderen in Nederland en hun leeftijdsgenoten in Israel?
Meindert: ,,Wat me altijd opvalt in Israel is de enorme vitaliteit van ouderen. Het lijkt dat ouderen hier veel actiever bezig zijn met hun gezondheid en zich bewust zijn van hun eigen invloed daarop, en proberen zelf controle te houden. Mensen gaan ook sneller naar een specialist of worden daarnaar verwezen.
Dat heeft misschien te maken met de waardering van het leven in de joodse cultuur, en met de joodse geschiedenis. Mensen hebben ervaren dat het leven niet vanzelfsprekend is en zijn gewend het actief te verdedigen.’’

 

In hoeverre hebben we zelf invloed op onze gezondheid, en hoeveel wordt bepaald door onze genen?
Meindert: ,,Uit diverse grote onderzoeken blijkt dat heel veel genetisch is bepaald. Hart- en vaatziekten bijvoorbeeld, of depressie, maar ook de leeftijd die je waarschijnlijk zult bereiken, die gegevens worden genetisch doorgegeven.
Wat je zelf kunt doen voor je gezondheid is het volgende: stoppen met roken (als je rookt), lichamelijk en geestelijk actief blijven, en een goed contact hebben met de buitenwereld. Sociale contacten dragen enorm bij aan ons lichamelijk welbevinden.’’

 

In Israel worden mensen heel lang behandeld, ook als de behandeling voor de patient niets meer of juist ongemak oplevert. Is dat in Nederland ook zo?
Meindert: ,,Voor een arts is het heel lastig om niets te doen. Je wilt geen enkele patient tekort doen. Daarom is de natuurlijke neiging van een arts om te behandelen, ook als het lichaam eigenlijk heeft aangegeven dat het op is.
In Nederland is de cultuur en mentaliteit wel anders dan in Israel. Daar overleggen specialisten veel openlijker met patienten of de behandeling nog zin heeft, en soms besluiten ze om niet meer in te grijpen.’’

 

Hoe moeten familie en vrienden zich opstellen tegenover ouderen die het niet meer zien zitten en zeggen dat ze willen sterven?
,,Ik maak het vaak mee dat ouderen zich heel negatief opstellen en zelfs een doodswens uiten. Het is de vraag of de somberheid het gevolg is van een echte depressie, die misschien behandeld kan worden met medicatie, of dat de persoon in kwestie het moeilijk vindt om te gaan met de problematiek van deze laatste levensfase. Veel ouderen hebben zoveel verloren, bijvoorbeeld familieleden en vrienden, dat ze niet meer zo’n hechting voelen met het leven. Dat is natuurlijk.

,,Ga in geen geval proberen een sombere oudere te overtuigen hoe leuk het leven is of vertellen dat hij of zij blij moet zijn dat ze leven. Integendeel. Het is belangrijk de negatieve visie te begrijpen en te erkennen. Juist als je zegt: ik snap dat je dood wilt, dan voelt iemand zich gehoord en is er misschien ruimte om over andere dingen te praten en andere dingen te doen.’’