Nederlandse ouderenhuizen tijdens corona

Als alles goed blijft gaan, wordt het leven binnenkort weer min of meer zoals we het kenden, ook in de Nederlandse ouderenhuizen in Herzlia en Haifa. In Beth Juliana verwachten ze begin juni de deuren te openen, en ook Beth Joles verwelkomt gauw weer bezoekers.

,,We blijven de ontwikkelingen in het land op de voet volgen’’, vertelt Shoshannah Nasch, directrice van Beth Juliana. ,,Iedereen is bang voor een tweede golf. In dat geval zullen we direct handelen, net als in maart, toen we relatief vroeg besloten om de deur op slot te doen. Dat was pijnlijk, maar uiteindelijk hebben we geen corona in huis gehad.’’
Hoe beleefden bewoners de afsluiting?
Shoshannah: ,,We hebben besloten Beth Juliana als een gezin te benaderen en behandelen. Dat betekent dat de deur op slot ging en niemand meer naar binnen of naar buiten kon, maar binnenshuis bleef iedereen vrij om te gaan en staan waar ze wilden. In sommige ouderhuizen mochten de bewoners zelfs niet hun kamer verlaten. Dat was bij ons niet het geval. Daarmee hebben we, hoop ik, het gevoel van eenzaamheid een beetje verlicht.’’
De eetzaal van Beth Juliana bleef open, en gegeten werd daar steeds in kleine groepjes. Ook de feestdagen zijn in kleine groepjes gevierd. Shoshannah: ,,Met Pesach hebben we elf verschillende groepen gevormd, die allemaal een eigen karakter hadden en programma boden: Nederlands- of Hebreeuwssprekend, een lange of een korte seider, zo konden de bewoners kiezen voor de stijl die hen het beste paste. Natuurlijk hadden de meesten het liefst de Seider met hun familie gevierd, maar dit bleek een heel gezellig alternatief.’’
In plaats van het dagelijkse koffie-uur in de lobby is de afgelopen tijd op iedere etage een koffiehoek ingericht, waar een staflid een uur lang bewoners van de etage ontvangt. Shoshannah: ,,Sommige bewoners vinden dat zelfs een verandering ten goede. Normaal gesproken gaan ze tijdens het koffiedrinken bij hun vaste vrienden en bekenden in de grote zaal zitten. Maar nu leren ze opeens buren kennen en andere bewoners van de etage. Ook Jom Hasjoa hadden ze contact op de etage. Die dag hebben we de bewoners voorgesteld naast hun kamerdeur te gaan zitten, terwijl we via de intercom teksten voorlazen en muziek lieten horen. Dat beleefden de mensen als heel intiem.’’

Ook Beth Joles heeft de laatste maanden voortreffelijk doorstaan. De afgelopen week zijn alle bewoners en stafleden op corona getest. In medische termen was de uitslag honderd procent negatief, maar directeur Chaim Birnbaum beschrijft het als het meest positieve resultaat denkbaar.
Chaim: ,,Van begin maart tot eind mei was het ouderenhuis voor niet-bewoners gesloten, en warme maaltijden zijn dagelijks in de particuliere woningen bezorgd. Sommige activiteiten werden afgelast, maar de taallessen – wekelijks wordt in zes talen lesgegeven – gingen in kleine groepjes door.
,,Verder is Beth Joles gezegend met ‘in house musici’, die verschillende malen per week op alle verdiepingen concerten gaven. De bewoners hoefden maar hun voordeur open te zetten om te genieten van klassieke en lichte muziek. Op sommige gedenk- en feestdagen verhuisden de musici naar de patio, en konden de bewoners vanaf het balkon meeluisteren.’’
Al met al, aldus Birnbaum, kijken we terug op een moeilijke, maar verbindende periode. ,,Buitenstaanders hadden vaak medelijden met bewoners van ouderenhuizen, maar het gevoel van een grote familie, waar Beth Joles al 63 jaar prat op gaat, is de afgelopen tijd juist nog meer versterkt.’’

Tot ons verdriet konden we op 21 april, Jom Hazikaron laSjoa wehaGwoera, niet zoals gewoonlijk in Israel met elkaar samen komen, luisteren naar verhalen van anderen en spreken over onze eigen ervaringen. Ieder van ons bevindt zich thuis, alleen met zijn of haar gevoelens, gedachten en herinneringen.

Maar door het noemen van de namen kunnen we samen de moord op zes miljoen Joden gedenken en een ogenblik stilstaan bij het grote verlies.

Zoals het licht van de sterren ons bereikt, lang nadat ze zelf zijn verdwenen, zo zullen ook de namen van onze dierbaren weerklinken, lang nadat ze van ons zijn weggenomen.

Naar de gedenkpagina

Child survivors: trauma’s zitten in het lichaam

In het kader van 75 jaar bevrijding verscheen in de Leeuwarder Courant/Friesch Dagblad een artikel over de problematiek van child survivors. Co-directeur Yaela Cohen vertelt daarin over de ervaringen binnen Elah, waar aan child survivors individuele en groepstherapie wordt gegeven.

https://www.lc.nl/friesland/Stichtingen-bieden-hulp-aan-onderduik-overlevers-25521623.html

Elah geeft hulp, ook nu

 

Beste vrienden, in dit voor iedereen moeilijke tijdperk proberen we onze dienstverlening aan te passen en op alternatieve manieren onze clienten te hulp te komen, van wie sommige juist nu behoefte hebben aan ondersteuning.

Aangezien het voorschrift is om zo min mogelijk het huis te verlaten, bieden we alle clienten de mogelijkheid om behandelingen te krijgen per skype, facetime of over de telefoon.

Bovendien hebben we een gratis hulplijn geopend voor mensen in quarantaine en thuisisolatie die somber of angstig worden als gevolg van het eenzame verblijf tussen vier muren.
De hulplijn is dagelijks tussen 12.00 en 20.00 geopend en wordt beantwoord door stafleden van Elah.

In deze omstandigheden hebben we meer dan ooit de steun van onze vrienden en donateurs nodig. U kunt uw donatie overmaken naar IBAN NL75ABNA0550509615
t.n.v. St. Elah Nederland, of klik hier

 

 

Overlijden Harry van den Bergh

Tot onze ontsteltenis vernamen we dat Harry van den Bergh is overleden, die kort geleden toetrad tot het comite van aanbeveling van de Stichting Elah Nederland. De korte tijd dat we Harry van den Bergh meemaakten, leerden we hem kennen als een betrokken en bevlogen persoonlijkheid. We condoleren familie en vrienden met dit verlies.

Opnieuw beginnen

Het jaar 2020 staat in het teken van het einde van de Tweede Wereldoorlog. Stad na stad, kamp na kamp, land na land werd 75 jaar geleden bevrijd. Bij Elah laten we Sjoa-overlevenden over deze periode aan het woord. Hoe beleefden ze toen de bevrijding en de naoorlogse jaren, en hoe kijken ze er nu op terug? Kan je na traumatische ervaringen wel opnieuw beginnen?
In de Chanoeka Benjamin van JMW  blz 38/39 het verhaal van Sonja Khan- Hoekstra,

https://www.joodswelzijn.nl/sites/default/files/pdf/benjamin_pdf/Benjamin_118_Chanoeka_2019_voor_website.pdf

 

Elah 40 Jaar!

Ter gelegenheid van het veertigjarig jubileum van Elah zijn we met Nederlandse gasten door Israel gereisd om een aantal van onze werkzaamheden te laten zien.
Met veel dank aan iedereen die bijdroeg aan deze geslaagde reis!